कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

४२४ कथासरित्सागर प्रियङ्करश्च विरथां विरथं रथनाशतः। एकखड्गप्रहारेण करोति स्माश्रर्मं द्विधा ॥२४॥ छिन्ने धनुषि निक्षिप्तनकुशेन हृदि क्षतम्। हतवान्सर्वदमनो हेलयातिबलं रणे ॥२५॥ ततो धुरन्धरं तं च स कुञ्जरकुमारकः। अस्त्रप्रत्यस्त्रयुद्धेन चकार विरथं मुहुः ॥२६॥ मुहुर्विक्रमशक्तिश्च तस्मै रथमडौकयत्। ररक्ष सङ्कटे च षाप्यस्त्रैरस्त्राणि वारयन् ॥२७॥ स कुञ्जरकुमारोऽथ धावित्वा महतीं शिलाम्। क्रुद्धो विक्रमशक्तेर्दाक् चिक्षेप स्यन्दनोपरि ॥२८॥ गते विक्रमशक्तौ च चूर्णितस्यन्दनं ततः। तयैव शिलया तं स धुरन्धरमचूर्णयत् ॥२९॥ सूर्यप्रभ प्रयुक्तोऽपि सहात्र श्रुतशर्मणा। विरोचनवचक्रोग्राञ्जघानैकैकुषा दसम् ॥३०॥ तत्क्रोधावश्विनौ देवौ युद्धायापतितौ शरैः। सुनीथः प्रतिजग्राह तेषां युद्धमभून्महत् ॥३१॥ स्थिरबुद्धिश्च संग्रामे शक्त्या हत्वा पराक्रमम्। वसुभिस्तद्वधक्रुद्धैः सहाष्टाभिरयुध्यत ॥३२॥ विरथीकृतमात्रं च प्रभासो वीक्ष्य मर्दनम्। वामोदररणासक्तोऽप्येकनेत्रेणवधीत् ॥३३॥ प्रकम्पनोऽस्त्रयुद्धेन हत्वा तेजःप्रभं युधि। युयुधे तद्वधक्रुद्धेनाग्निना सह साप्रतम् ॥३४॥ धूमकेतोश्च समरे यमदंष्ट्रं निजघ्नुषः। कुपितेन यमेनामूत्सह् युद्धं सुदारुणम् ॥३५॥ चूर्णयित्वा स शिलया सिंहदंष्ट्रः सुरोपमम्। समं निर्ऋतिना युद्धे तद्बषामर्षशालिना ॥३६॥ कालचक्रोऽपि चक्रेण चक्रे वायुबलं द्विधा। अयुध्यत च तत्कोपाञ्ज्वलन्ता वायुना सह ॥३७॥ स्पैर्नागाद्विवृक्षाणां महामायो विमोहदम्। कुबेरदत्तं हतवांस्तार्क्ष्यबन्ध्यामिरुद्ययत् ॥३८॥