कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

७९ कथासरित्सागर ततः प्रभृति तौ बालाविप स्मातुं न शेकतुः। दृष्टिपाशैरिवानद्धौ पुष्पभूतावपि क्षणम्॥१०३॥ दिनैर्निश्चित्य सम्बन्धं देवनिर्मितमेव सुः। विवाहविषये बुद्धिं व्यधाद्वत्सेश्वरस्तयोः॥१०४॥ कलिङ्गसेना तच्छ्रुत्वा ननन्द च ददौ च सा। नरवाहनदत्तस्मिञ्जामातृप्रीतितो धृतिम्॥१०५॥ सम्मन्त्र्य मन्त्रिभिः सार्धं तत्तद्दक्षाकारवत् पृथक्। वत्सराजः स्वपुत्रस्य तस्य स्वमिव मन्दिरम्॥१०६॥ नरवाहनदत्तस्य यौवराज्याभिषेकः ततः सम्मृत्य सम्भारानथ राजा स कालवित्। यौवराज्येऽभ्यषिञ्चत्तं दृष्टदृष्टान्यगुणग्रहम्॥१०७॥ पूर्वं तस्यापतन्मूर्ध्नि पित्रोरानन्दबाष्पजम्। ततः श्रौतमहान्त्रपूतं सतीर्थजं पयः॥१०८॥ अभिषेकाम्बुभिस्तस्य धौते वदनपङ्कजे। चित्रं निर्मलतां प्रापुर्मुखानि ककुभामपि॥१०९॥ मङ्गल्यमाल्यपुष्पेषु तस्य क्षिप्तेषु मातृभिः। मुमोष दिव्यमाल्याद्यद्रूपं चौरपि तत्क्षणम्॥११०॥ देवदुन्दुभिनिह्रादिसर्घमेव जजृम्भिरे। आनन्दतूर्येमिथोपप्रतिशब्दा नभस्तले॥१११॥ प्रणनामाभिषिक्तं तं युवराजं न तत्र कः। स्वप्रभावादृते शैनेवोभनाम सदा हि सः॥११२॥ ततो वत्सेश्वरस्तस्य सूनोर्भक्तिसखीन् सतः। स्वमन्त्रिपुत्रानाहूय सचिवत्वे समादिशत्॥११३॥ यौगन्धरायणसुतं मन्त्रित्वे मरुभूतिकम्। सेनापत्ये हरिशिखं न्यव्यसनयं ततः॥११४॥ रुमन्वत्सुतं क्रीडासखीत्वे तु तपन्तकम्। गोमुखं च प्रतीहारपुरायामित्यकारयत्॥११५॥ पीठाङ्गिरये च पूर्वेक्तावुभौ पिङ्गलिकापुत्रौ। सैन्धानरः शान्तिनामः भ्रातृपुत्रो पुरोधसः॥११६॥