भारतकोश
गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)

गोपथ ब्राह्मण (अथर्ववेद - क्षेमकरणदास त्रिवेदी हिन्दी भाष्य)

Gopatha Brahmana with Hindi Bhashya by Pt. Kshemkarandas Trivedi

महर्षि गोपथ / पं. क्षेमकरणदास त्रिवेदी द्वारा

स्रोत: चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · चौखम्बा संस्कृत प्रतिष्ठान · 1950 (उद्गम)

DevanagariSanskritpublished600 पृष्ठ

पृष्ठ 305, कुल 600 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 305

गोपथब्राह्मणे उत्तरभागे प्र० १ । क० ३ २६७ कण्डिका ३ ॥ अथो आहुर्ब्राह्मणस्योदर इत्यात्माऽस्यात्मनाऽऽत्मानं मे मा हिंसीः स्वाहेत्यन्नं वै सर्वेषां भूतानामात्मा तेनैवैतच्छमयाञ्चकार प्राशित्रमनुमन्त्रयते । योऽग्निर्नृमणा नाम ब्राह्मणेषु प्रविष्टः तस्मिन् म एतत् सुहुतमस्तु प्राशित्रं तन्मा मा हिंसीत् परमे व्योमन्निति तत्सर्वेण ब्रह्मणा प्राश्नात्तत एनं नाहिनत्तस्माद्यो ब्रह्मिष्ठः स्यात्तं ब्रह्माणं कुर्वीत बृहस्पतिर्वै सर्वं ब्रह्म सर्वेण ह वा एतद् ब्रह्मणा यज्ञं दक्षिणत उद्यच्छतेऽप एव वा एतस्मात् प्राणाः क्रामन्ति य आविद्धं प्राश्नात्यद्भिर्मार्जयित्वा प्राणान् संस्पृशते वाङ् म आस्यं नित्यमृतं वै प्राणा अमृतमापः प्राणानेव यथा- स्थानमुपाह्वयते तदु हैक आहुरिन्द्राय पर्यहरन्निति ते देवा अब्रुवन्निन्द्रो वै देवा- नामोजिष्ठो बलिष्ठस्तस्मा एतःपरिहरन्तीति तत्तस्मै पर्यहरंस्तत्सद् ब्रह्मणा शमयाञ्चकार तस्मादाहुरिन्द्रो ब्रह्मेति यवमात्रं भवति यवमात्रं वै विषस्य न हिनस्ति यदधस्तादभिघारयति तस्मादधस्तात् प्रक्षरणं प्रजा अरुनं हिनस्ति यदु- परिष्टादभिघारयति तस्मादुपरिष्टात् प्रक्षरणं प्रजा अरुनं हिनस्ति यदुभयतोऽभि- धारयत्युभयतोऽभिधारि प्रजा अरुर्घातुकं स्याद्यत्सम१याभिहरेदनभिविद्धं यज्ञस्या- भिविध्येत् ॥ ३ ॥ कण्डिका ३ ॥ प्राशित्र [ अन्न ] का विधान ॥ ( अथो आहुः, ब्राह्मणस्य उदरे + त्वासादयामि-क० २ इति । आत्मा असि आत्मना मे आत्मानं मा हिंसी: स्वाहा इति ) फिर वे [ ऋषि ] कहते हैं -ब्राह्मण [ ब्रह्मज्ञानी ] के पेट में [ तुझ प्राशित्र को रखता हूं-क० २, यह मन्त्र ], हे प्राशित्र ! तू आत्मा [ अन्न ] है, तू आत्मा [ अन्न के कुप्रयोग ] से मेरे आत्मा [जीवात्मा] को मत सता, यह स्वाहा [ सुन्दर वचन ] है [ और यह दो मन्त्र वे बोलते हैं ] । ( अन्नं वै सर्वेषां भूतानाम् आत्मा, तेन एव एतत् प्राशित्रं शमयांचकार अनुमन्त्रयते ) अन्न ही सब प्राणियों का आत्मा [ जीवन ] है, उससे ही इस प्राशित्र [ अन्न ] को वह शान्त करता है और मन्त्र के अनुकूल करता है । ( यः नृमणाः नाम अग्निः ब्राह्मणेषु प्रविष्टः, तस्मिन् मे एतत् प्राशित्रं सुहुतम् अस्तु, तत् मा परमे व्योमन् मा हिंसीत् इति ) जो नृमणा [ मनुष्यों के हित के लिये ज्ञान वाला ] नाम अग्नि [ जठराग्नि ] ब्रह्मज्ञानियों में प्रविष्ट है, उस [ अग्नि में मेरा यह प्राशित्र [ अन्न ] अच्छे प्रकार होम किया गया होवे, वह [ अन्न ] मुझको उत्तम विविध रक्षा स्थान में [ रख कर ] न मारे [ वह इस ब्राह्मण वचन को पढता है ] । ( तत् सर्वेण ब्रह्मणा प्राश्नात् ततः एनं मा अहिनत् ) उसको ३-( अनुमन्त्रयते ) मन्त्रेण अनुकूलं करोति ( नृमणाः) नयेर्डिच्च ( उ० २ । १०० ) णीञ् प्रापणे--ऋः, डित् । गतिकारकोपपदयोः पूर्वपदप्रकृतिस्वरत्वं च ( उ० ४ । २२७) नृ+मनु अवबोधने-असिः। छन्दस्युदवग्रहात् ( पा० ८ । ४ । २६ ) इति णत्वम् । नृभ्यो मनुष्याणां हिताय बोधनं यस्य सः ( परमे ) उत्तमे ( व्योमन् ) नामन्सीमन्व्योमन्० ( उ० ४ । १५१) वि + अव रक्षणे--मनिन् सप्तमी- १. पू. सं. 'शमया' इति पाठः ॥ सम्पा० ॥