कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

महासत्त्व ! गृहीत्वैतद्देहि तावन्मया सह । इति क्षणाच्च जगदे स दूरादेकया स्त्रिया ॥१८४॥ तच्छ्रुत्वा स तथैवैतामुपेत्यानुसरन् स्त्रियम् । आरात्तस्तल दिव्यरूपां वापिसमैक्षत ॥१८५॥ स्त्रीभिर्वृतामासनस्थां रत्नाभरणभासुराम् । असम्भाव्यम्पित स्म मरावम्भोजिनीमिव ॥१८६॥ स्त्रिया तयोपनीतश्च तामुपैत्य सभा स्थिताम् । नृमांसमस्मि विक्रीण गृह्यतामित्युवाच च ॥१८७॥ भो महासत्त्व ! मूल्येन केनैतद्दीयते त्वया । इति सापि तदाह स्म दिव्यरूपा विलासिनी ॥१८८॥ तत स वीरो हस्तस्थ तमेव मणिनूपुरम् । सन्धर्त्य मन्व्यपृच्छत्स्वन्नतकायो जगाद ताम् ॥१८९॥ यो वदास्यस्य सदृश द्वितीय नूपुरस्य मे । मांस तस्य ददाम्येतन्नस्यसो यदि गृह्यताम् ॥१९०॥ तच्छ्रुत्वा साप्यवादीत्तमस्त्यन्यो नूपुरो मम । असौ मदीय एवैको नूपुरो हि हृतस्त्वया ॥१९१॥ सर्वाहं या त्वया दृष्टा शूलविद्धस्य पार्श्वतः । वृत्तान्त्यस्या भवता परिज्ञातास्मि नाधुना ॥१९२॥ तर्हि मांसेम यदहं वच्मि ते तत्करोषि चेत् । एतद्द्वितीयं दास्याम्यस्य तुभ्यं स्वनूपुरम् ॥१९३॥ इत्युक्त स तदा वीर प्रतिपद्य तदब्रवीत् । यत्त्वं वदसि तत्सर्वं करोम्येव क्षणादिति ॥१९४॥ अशोकदत्तविद्युत्प्रभयोः परिचयकथा ततस्तस्मै जगादबभामूमात्सा भमीप्सितम् । अस्ति भद्र ! त्रिषष्टारय हिमवच्छिखरे पुरम् ॥१९५॥ तत्रासील्लम्बजिह्वास्य प्रवीरो राक्षसाधिपः । तस्य विद्युन्निभा नाम भार्याहं कामरूपिणी ॥१९६॥ स चकस्यां सुतायां मे जातार्या ददत पति । प्रभो कपालस्फोटस्य पुरतो निहतो रण ॥१९७॥