कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

२१२ कथासरित्सागर एष च सर्वकारं मयोऽस्य तत्साधने कृतोद्योगः। तच्छ्रुत्वा स समिन्द्रं दितिसहितः प्रजापतिरवोचत् ॥३९७॥ दृष्टस्ते श्रुतधर्मा मघवन्सूर्यप्रभश्च धैर्यस्य। न च तस्येच्छामि तथा तन्नाशात्तद्व पूर्वमत्र मयः ॥३९८॥ सख मयस्य किं खलु जल्पसि कथयात्र कोऽपराधोऽस्य। एष हि धर्मपथस्थो ज्ञानी विज्ञानवान् गुरुप्रणतः ॥३९९॥ मस्माकरिष्यदस्माक्रोधान्निस्त्वामयं व्यधास्यच्चेत्। न च शक्तस्त्वमिमं प्रति प्रभावमतस्य किं न जानासि ॥४००॥ इति मुनिनात्र सदारेणोक्ते लज्जाभयानते चन्द्रे। अदितिरुवाच स कीदृक्श्रुतधर्मा दश्यंतामिहानीय ॥४०१॥ एतन्निशम्य शक्रो मातलिमादिश्य तत्क्षणं तत्र। मानाययति स्म स स श्रुतधर्माणं नमश्चराधीशम् ॥४०२॥ तं दृष्ट्वा कृतविनतिं वीक्ष्य च सूर्यप्रभं तमप्राक्षूः। कश्यपमुनिं स्वभार्या क एतयो रूपलक्षणयुक्त इति ॥४०३॥ अथ स मुनीन्द्रोऽवादीच्छ्रुतधर्मास्यापि न प्रभासस्य। एतत्सचिवस्य समं किं पुनरेतस्य निरुपमानस्य ॥४०४॥ सूर्यप्रभ एष यतो दिव्यैस्त रूपलक्षणैर्युक्तः। यैरस्याध्यवसायं विदधानस्येन्द्रतापि नासुलभा ॥४०५॥ इति कश्यपर्षिवचनं सर्वेऽपि श्रुष्टुवस्तदेत्यत्र। तत एष मयाय वरं वदो मुनिः शृण्वतो महेन्द्रस्य ॥४०६॥ मत्पुत्र निर्विकारं भवता स्थितमुद्यतायुधेऽपीन्द्रे। सनाजरामरोऽर्कबँयमयैरक्षतश्च भवितासि ॥४०७॥ एतावपि ते सदृशो सुनीथसूर्यप्रभो महासत्वौ। दानवपरिमवनीयौ भविष्यत सकलवैरिवर्गस्य ॥४०८॥ एष सुबाहुकुमारश्चापद्रजनीपु चिन्तितोपगतः। साहाय्यं करिष्यति मसन्नय घरदिजेन्दुसमकान्तिः ॥४०९॥ इत्युक्तवतोऽन्य मुनमर्या ऋपयश्च लोकपालाश्च। मदधि मयप्रभृतिभ्यस्तेभ्यः सर्वे वरान् ददुस्सुद्रतम् ॥४१०॥ १ गुरुप नप्रः । २ तारदब्जग्रहसुप्रभः।