कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

[Header] १७२ कथासरित्सागर

प्रभासः पत्रिणा छत्रोवच्छितादद्भुतलाघवः ॥३९॥ एवं प्राङ्निहितानेकप्रवीरोत्थेन मन्युना । प्रभासो निग्रहं कालकम्पनस्य व्यधादिव ॥४० ॥ दृष्ट्वा च तं हतं विद्याधरेन्द्रं मनुजासुरैः । नादश्चक्रे विषादश्च जग्रमे सपदि खेचरैः ॥४१॥ ततो विद्युत्प्रभो नाम कारञ्जरगिरीश्वरः । प्रभासमभ्यधावत्त क्रुधा विद्याधराधिपः ॥४२॥ तस्यापि युध्यमानस्य प्रभासः स महाध्वजम् । छित्त्वा चकर्त कोदण्डमात्तमात्तं पुनं पुनः ॥४३॥ ततः स माययोत्पत्य च्छन्नो विद्युत्प्रभो नभः । प्रभासस्योपरि ह्रीतो ववर्षासिगदादिकान् ॥४४॥ प्रभासोऽपि विधूयास्त्रैस्तदायुधपरम्पराम् । कृत्वा प्रकाशनास्त्रेण प्रकाशं च नभश्चरम् ॥४५॥ दत्त्वा महास्त्रमाग्नेयं सत्तेजोदग्धमम्बरात् । विद्युत्प्रभं भूमितले गतजीवमपातयत् ॥४६॥ तद्दृष्ट्वा श्रुतधर्मा तानभिजगाव महारथान् । पश्यतानेन निहतौ द्वौ महारथयूथपौ ॥४७॥ तत्किं सहध्वं सम्भूय युष्माभिर्हं यतामयम् । उच्छ्रुत्वाष्टौ रथाः क्रुद्धा प्रभासं पर्यवारयन् ॥४८॥ एकः कूटकाद्रीन्द्रनिवासी रथयूथपः । ऊर्ध्वरोमंति विख्यातो विद्याधरमहीपतिः ॥४९॥ धरणीधरशैलाधिपतिर्विक्रेशनामिधः । विद्याधराजामधिपो द्वितीयश्च महारथः ॥५० ॥ इन्दुमाली तृतीयश्च लीलापर्वतकेतनः । वीरोऽग्रिमरथयूथस्य पतिर्विद्याधरप्रभुः ॥५१॥ मध्याद्रिनिवासी च काकाण्डक इति श्रुतः । रथयूथपती राजा चतुर्थः खेचरोत्तमः ॥५२॥ निकूटाद्रिपतिर्नाम्ना दर्पबाहुश्च पञ्चमः । षष्ठश्च मूर्तवहनो नाम्नाञ्जनगिरीश्वरः ॥५३॥