सात्वत संहिता (पाञ्चरात्र आगम - भगवान् सङ्कर्षण-नारद संवाद सान्वय सटीक)

सुश्लक्ष्णभूर्जपत्रे तु नाम सान्तर्गतं लिखेत्॥ १६५ ॥ अरान्तोपगतेनैव कुर्याद् बीजेन संयुतम्। कमलं तद्बहिर्लेख्यमष्टपत्रं सकर्णिकम् ॥ १६६ ॥ नाभितुर्यमधोवक्त्रं वर्णपत्राष्टकं लिखेत्। तदन्तस्तच्चतुर्थान्तं मन्त्रेशं च लिखेत् परम् ॥ १६७ ॥ नतिप्रणवगर्भं तु ततः कमलबाह्यगम्। विलिख्य नेमिनवमं द्विधोध्र्वाधोमुखं तु वै ॥ १६८ ॥ संवेष्ट्य सितसूत्रेण अर्घ्यकुम्भे निवेशयेत्। आधारे शालिचूर्णीये मण्डलाग्रे निधाय तम्॥ १६९ ॥ आवाह्य मण्डले मन्त्रं प्राग्वद् हृदयकोटरात्। ततः श्वेतोपचारेण तत्र मन्त्रेश्वरं यजेत् ॥ १७० ॥ पूर्णेन्दुमण्डलान्तस्थमुद्गिरन्तं सुधारसम्। शशाङ्कशतसङ्काशं ध्यात्वा सपरिवारकम् ॥ १७१ ॥ यच्छ यच्छ महाशान्तिं पूजान्ते समुदीरयेत्। ततः शशाङ्कदिग्भागे कुण्डे पूर्णेन्दुलक्षणे ॥ १७२ ॥ क्षीरतण्डुलमध्वाज्यैर्गुग्गुलेन तिलेन च। सचन्दनेन होमं तु सप्तरात्रं समाचरेत् ॥ १७३ ॥ पयोभुक् परमेशं च प्रहराष्टकमर्चयेत्। होमान्ते कलशस्थस्य पयसा शीतलेन तु ॥ १७४ ॥ सेचनं चाम्भसा कुर्यात् प्रत्यहं प्रहराष्टकम्। स्नानान्ते ब्रह्मरन्ध्रोर्ध्वं संस्मरेन्मन्त्रनायकम् ॥ १७५ ॥ स्रवन्तममृतं त्वेवं शान्तिर्भवति शाश्वती। अथवाऽऽदाय मृत्पात्रं वैदलं वाऽथ काष्ठजम् ॥ १७६ ॥ तत्र पङ्कजवत् कुर्याद् रचनामोदनेन च। पिष्टनिर्मितपात्राणां सम्प्रज्वाल्य घृतेन तु ॥ १७७ ॥ दीपाष्टकं ततः पूजां कुर्यात् पूजादिकैर्बलैः। स्विन्नानि सप्तबीजानि विकीर्य च तदूर्ध्वतः॥ १७८ ॥ ततोऽर्चिते तोयकुम्भे धूपपात्रं तु विन्यसेत्। अच्छिन्नधूपप्रसरं त्रैकाल्यं च बलिं हरेत् ॥ १७९ ॥ शान्त्यर्थं देशपालानां भूतानामेवमेव हि। पृष्ठे चोदकधारां वै अच्छिन्नां पदसप्तकम् ॥ १८० ॥