सात्वत संहिता (पाञ्चरात्र आगम - भगवान् सङ्कर्षण-नारद संवाद सान्वय सटीक)

सप्तदशः परिच्छेदः ३९१ अवतार्य च तन्मध्ये रक्षाकुम्भं शिरःस्थितम् ॥ ३०५ ॥ अपनीय पुरा तस्मादर्घ्यमाल्यानुलेपनम् । शीतलोदकधारां च पूरणार्थं परां क्षिपेत् ॥ ३०६ ॥ यथा यथा क्षयं याति तत्रस्थमुदकं तु वै । तथा तथा भवेद् वृद्धी रक्ष्यस्याखिलधातुषु ॥ ३०७ ॥ स्रग्वस्त्रार्घ्यानुलेपाद्यैर्नवैः कृत्वार्चितं तु तम् । ततः सम्पूज्य तन्मध्ये मन्त्रनाथं यथा पुरा ॥ ३०८ ॥ रक्तधातोर्भवेद् येन नृणामुपचयो महान् । मन्त्रदत्तेन सुरभिनैवेद्येनाथ तर्पयेत् ॥ ३०९ ॥ अर्घ्यं पुष्पं रजो धूपं दीपं यन्मन्त्रयोजितम् । तत्सर्वमुपसंहृत्य नित्यमम्भसि निक्षिपेत् ॥ ३१० ॥ शेषस्य विनियोगं तु प्रागुक्तं सर्वमाचरेत् । तृतीयेऽह्नि ततः कुर्याच्चतुरश्रं तु मण्डलम् ॥ ३११ ॥ षट्कोणं चैव तन्मध्ये पुरमुल्लिख्य साम्बुजम् । तत्र कुम्भसमूहं तु तस्माद् दीपान्तरीकृतम् ॥ ३१२ ॥ इष्ट्वा तु मन्त्रदत्तेन तर्पयेद् ब्राह्मणांस्तु वै । वृत्तमण्डलमध्ये तु चतुर्थेऽहनि संलिखेत् ॥ ३१३ ॥ अष्टारं दीप्तिमच्चक्रं वह्निवेश्म तदन्तरे । तत्रेष्ट्वा मन्त्रमूर्तिं तु कृत्वा रक्षां यथा पुरा ॥ ३१४ ॥ द्विजेन्द्रजां कुमारीं च तथा ब्राह्मणदारिकाम् । पूजयित्वा यथान्यायं ताभ्यां यच्छेन्निवेदितम् ॥ ३१५ ॥ अथाष्टकोणं कुर्वीत मण्डलं पञ्चमेऽहनि । शङ्खं तदन्तरे कुर्याच्छङ्खस्योदरगं लिखेत् ॥ ३१६ ॥ सनाभिवेदिपञ्जारं भूतावासं च हेतिराट् । सकुम्भानां च दीपानां प्राक् कृत्वा विनियोजनम् ॥ ३१७ ॥ विविधैः पूजयेद् देवं नैवेद्यैः कुसुमादिकैः । देवोपभुक्तमन्नं तु क्षिप्त्वा प्रागुक्तमाचरेत् ॥ ३१८ ॥ अथ षष्ठे दिने कुर्यात् त्रिकोणं भुवनान्तरे । सप्तारं तु महाचक्रं सप्तलोकमयं हि यत् ॥ ३१९ ॥ तदन्तरे चतुर्दिक्षु गदाद्वन्द्वद्वयं लिखेत् । तन्मध्ये तद्घटान्तःस्थं यजेन्मन्त्रं यथाविधि ॥ ३२० ॥