ऐतरेय आरण्यक (ऋग्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी व्याख्या)

२९६ [५पञ्चमारण्यकम्]

*शतधा॑रमुत्स॒मक्षी॑यमाणं॒ विप॑श्चितं पि॒तरं॑ वक्त्वा॑नाम् ।
मे॒ळिं मद॑न्तं पि॒त्रोरुपस्थे॒ तं रो॑दसी पिपृ॒तं स॒त्यवा॑चम् ।
वाङ्मे मनसि प्रतिष्ठिता मनो मे वाचि प्रतिष्ठितमाविरा-
वीर्म एधि वेदस्य म आणी स्थ॑ श्रुतं मे मा प्रहासीरनेना-
धीतेन । अहोरात्रान्सन्दधाम्यृतं वदिष्यामि सत्यं वदि-
ष्यामि तन्मामवतु तद्वक्तारमवत्ववतु मामवतु वक्तारमवतु
वक्तारम् ।

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ।

इत्युत्तरशान्तिः ॥

इति बह्वृचब्राह्मणारण्यककाण्डे पञ्चममारण्यकं
समाप्तम् ॥ ५ ॥

इति श्रीमद्विद्यातीर्थमहेश्वरपरावतारस्य वैदिकमार्गप्रवर्तकस्य
श्रीवीरबुक्कमहाराजस्याऽऽज्ञापरिपालकेन सायणामात्येन
विरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाश ऐतरेयारण्यककाण्ड-
भाष्ये पञ्चममारण्यकं समाप्तम् ॥ ५ ॥

(आदितः समष्ट्यङ्काः—आर० ५ अध्या० १८ ख० ७५ )

समाप्तिमगमदिदं सभाष्यमैतरेयारण्यककाण्डम् ।

---

* इयमृक्कचित्पुस्तकेऽत्र नास्ति, सा च वाङ्मे इत्यादिमन्त्रादनन्तरं लिखिताऽस्ति ।