अपरोक्षानुभूति (दीपिका व हिन्दी टीका सहित)

संस्कृतटीका-भाषाटीकासहिता । ( ७७ ) क्षा स एव त्यागस्त्यागशब्दवाच्यः "ईशावास्यमिदंस- र्व्वम्"इत्यादिश्रुतेः हीति विद्वदनुभवप्रसिद्धौ नन्वयं त्या- गो नकुत्रापि प्रसिद्ध इत्याशंक्याह महतांपूज्यइति तत्रहेतुः सद्यइति यतोयं त्यागः सद्योनुसंधानकालएव मोक्षमयः परमानंदस्वरूपावस्थानरूपः अतएवात्मत्- त्वविदामिष्टत्वादतिप्रसिद्धोयं त्यागइत्यर्थः । तस्मा- दयमेव मुमुक्षुणा कर्त्तव्यो नान्यः केवलस्वकर्मार्थ्यक- रणरूप इतिभावः एवमग्रेप्यूह्यम् ॥ १०६ ॥ भा. टी. चैतन्यस्वरूप तत्त्वको अवलोकन करके जो प्रपंचका अर्थात् घट पटादि नामसे व्यवहृत पदार्थोंका त्याग करना है सो त्याग कहावे है इसका महात्मा लोग बडा आदर करैं हैं इस कारण यह शीघ्रही मोक्षको देय है ॥ १०६ ॥ यस्माद्वाचोनिवर्तंते अप्राप्य मनसा सह ॥ यन्मौनंयोगिभिर्गम्यं तद्भवे- त्सर्वदा बुधः ॥ १०७ ॥ सं. टी. अथ मौनं लक्षयति यस्मादिति शब्दप्रवृत्ति- निमित्तजातिक्रियादेरभावात् मनोवाचामगोचरं यन्मौनं वक्तमशक्यं यद्ब्रह्म तथापि योगिभिर्गम्यं ज्ञानयोगिभिः प्रत्यगभिन्नत्वेन प्राप्यं तत्प्रसिद्धमेव ब्रह्मरूपंमौनं सर्वदा बुधो विवेकी भवेत्तदहमस्मीत्यनुसंदध्यादित्यर्थः १०७॥