बौधायन श्रौतसूत्रम् (कृष्ण यजुर्वेद तैत्तिरीय शाखा - सम्पूर्ण प्रश्न एवं श्रौत-याग कल्प सटीक)

२२४ बौधायनश्रौतसूत्रम् । [ ७ । १४, १५ । ] ऽन्वारब्धे ऽध्वर्यौ होतोपहवमिष्ट्वा भक्षयति यथा स वेद॑ तथान्वारब्धे होतर्यध्वर्युरुपहवमिष्ट्वा भक्षयति मयि वसुः संय- दसुः श्रोत्रपाः श्रोत्रं मे पाहीति॑ सर्वतः परिहारमाश्विनं भक्षयतीति ब्राह्मणमथैनद्वोचे ऽनुषजति॑ तद्धोता यथायतनग्ं सादयत्य॑थाप उपस्पृश्य होत्र इडामुपोद्यच्छन्ते॑ ॥ १४ ॥ ५ उपह्वयमानायामिडायामुपप्रगृह्णन्ति चमसानुपहूतायामभि- डायामनाहितमग्नौधे भवत्य॑थैतानि द्विदेवत्यपात्राण्युरिक्तानि करोति॑ पुरोडाशशकलमैन्द्रवायवपात्रे प्रास्यत्योमिचां मैत्रा- वरुणपात्रे॑ धाना आश्विनपात्रे॑ ऽथैनानि संपरिमृज्य पूर्वया द्वारोपनिहृत्य॑परया द्वारा हविर्धानं प्रपाद्य दक्षिणस्य हवि- १० र्धानस्योत्तरस्यां वर्तन्याग्ं सादयति॑ तान्या तृतीयसवनात्परि- शेरते॑ ऽथाग्नीध आदधाति षडवत्तं॑ प्राश्नन्ति॑ मार्जयन्त॑ इडोपहूताग्ंश्चमसान्भक्षयन्ति भक्षेहि माविशेति दीर्घभक्षमद्रुत्य वसुद्गणस्य सोम देव ते मतिविदः प्रातःसवनस्य गायत्रच्छन्दस इन्द्रपीतस्य मधुमत उपहूतस्योपहूतो भक्षयामीति॑ होतृचमस- १५ मेवैते त्रयः समुपह्वय भक्षयन्ति॑ यथाचमसं चमसांन्हिन्व म इत्यात्मानं प्रत्यभिमृशन्त॑ आप्याययन्ति चमसानाप्यायस्व समेतु त इति॑ सीदन्ति नाराशग्ंसा आप्यायिता दक्षिणस्य हविर्धानस्यापालम्बमधोऽध॑ ऐन्द्राग्नायाथैषो ऽच्छावाको ऽग्रेण सद आस्ते॑ तस्मै महत्पुरोडाशशकलमादधदाहाच्छावाक॑ २० १ Thus PHJF Bh. Keś.; खवालंब• B; चवा• or क्षपा• T (Grantha!) २ Thus JHFP; अवदधद्• B; अपदथद्• T.