धम्मपद (पालि मूल, संस्कृत छाया एवं हिन्दी अनुवाद)

१०२ ] धम्मपदं [ १७।४ आळवी ( अग्गाळव चैत्य ) कोई भिक्षु २२२-यो वे उप्पतितं कोधं रथं भन्तं 'व धारये । तमहं सारथिं ब्रूमि, रस्मिग्गाहो इतरो जनो ॥२॥ ( यो वै उत्पतितं क्रोधं रथं भ्रान्तमिव धारयेत् । तमहं सारथिं ब्रवीमि, रश्मिग्राह इतरो जनः ॥२॥ ) अनुवाद—जो चढ़े क्रोधको भ्रमण करते रथकी भाँति पकड़ ले, उसे मैं सारथी कहता हूँ, दूसरे लोग लगाम पकड़नेवाले ( मात्र ) हैं । राजगृह ( वेणुवन ) उत्तरा ( उपासिका ) २२३-अक्कोधेन जिने कोधं असाधुं साधुना जिने । जिने कदरियं दानेन सच्चेन अलिकवादिनं ॥३॥ ( अक्रोधेन जयेत् क्रोधं, असाधुं साधुना जयेत् । जयेत् कदर्यं दानेन सत्येनाऽलीकवादिनम् ॥३॥ ) अनुवाद—अक्रोधसे क्रोधको जीते, असाधुको साधु (=भलाई ) से जीते, कृपणको दानसे जीते, झूठ बोलनेवालेको सत्यसे ( जीते ) । जेतवन महामोग्गलान ( थेर ) २२४-सच्चं भणे न कुज्झेय्य, दज्जा'प्पस्मिम्पि याचितो । एतेहि तीहि ठानेहि गच्छे देवान सन्तिके ॥४॥ ( सत्यं भणेत् न क्रुध्येत्, दद्यादल्पेऽपि याचितः । एतैस्त्रिभिः स्थानैः गच्छेद् देवानामान्तके ॥४॥ )