गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

रोचनाकुङ्कुमेनैव तद्वाह्ये कवचं लिखेत् । श्वेतसूत्रेण संवेष्ट्य लाक्षया परिवेष्टयेत् ॥ १४९ ॥ पञ्चामृतैः पञ्चगव्यैः स्नपयित्वा शुभेऽहनि । संपूज्य देवीरूपां तां गुटिकां सर्वकामदाम् ॥ १५० ॥ प्राणप्रतिष्ठामन्त्रेण प्राणांस्तत्र निवेशयेत् । चारुणा शातकुम्भेन भूषितां योनिमुद्रया ॥ १५१ ॥ अन्तर्योनिं ततो ध्यात्वा तत्र संस्थापयेद् बुधः । एषा तु गुटिका देवि कण्ठलग्ना धनप्रदा ॥ १५२ ॥ शीर्षे वश्यक(रे?री) देवि कट्यां स्तम्भनकारिणी । बद्धा वामभुजे चैषा वैरिपक्षविनाशिनी ॥ १५३ ॥ जठरे रोगशमनी पुत्रदा हृदि संस्थिता । विद्याकरी ललाटस्था शिखायां तु यशःप्र(दः?दा) ॥ १५४ ॥ दक्षिणे बाहुमूले वै यदि तिष्ठति सर्वदा । तदा सर्वार्थसिद्धिः स्याद्यद्यन्मनसि वर्तते ॥ १५५ ॥ सत्यं सत्यं पुनः सत्यं सत्यं सत्यं पुनः पुनः । न शक्नोमि प्रभावं हि³ कथितुं ❊ कवचस्य वै ॥ १५६ ॥ एतत्तु कवचेनैवं पठनं साधनं प्रिये । कथितं मे तव स्नेहाद् गोपनीयं सदा प्रिये ॥ १५७ ॥ इति श्रीगन्धर्वतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे महात्रिपुरसुन्दरीत्रैलोक्यमोहनाख्यं कवचं नाम चतुर्थः पटलः ॥ ४ ॥ १ ‘स्ना’ क. पाठ । २ ‘मात्रे’ क पाठ । ३ ‘त’ क. पाठ ।

• अय णिज्लोपे ऐश. पाठ ।