गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

१०० गन्धर्वतन्त्रे । यंरंयुतां धनिष्ठां च वामे जानुनि विन्यसेत् ॥ ३९ ॥ शतभिषां लकारेण दक्षजङ्घाप्रदेशके । वंशंवर्णस्थितां वामे पूर्वभाद्रपदां न्यसेत् ॥ ४० ॥ तथैवोत्तरभाद्रां च षसहैर्दक्षपादतः । ळक्षाभ्यां बिन्दु(मद्ध्वा?मूर्ध)भ्यां रेवतीं विन्यसेत्ततः ॥४१॥ (४) रक्ताक्षीं च श्वेतवर्णां पशुभीतिकरां शुभाम् । खड्गं च चषकं चैव शूलं खट्वाङ्गमेव च ॥ ४२ ॥ अनुग्रामुग्रदंष्ट्रां च एकास्यां रिपुनाशिनीम् । पायसान्नप्रसक्तां च खरैः कल्पितविग्रहाम् ॥ ४३ ॥ डाकिनीं भावयेद्देवीं सर्वकामप्रपूरणीम् । ❀स्वरान् पूर्वं समुद्धृत्य चन्द्रबिन्दुसमन्वितान् ॥ ४४ ॥ ठान्तद्वयं ततः पश्चात् पाशतूरीयभेदितम् । नादबिन्दुकलायुक्तं बीजद्वयमुदीरितम् ॥ ४५ ॥ ठान्तं भान्तं महीबीजं वारुणं वह्निवायवौ । वामकर्णस्ततो देवि नादबिन्दुकलायुतः ॥ ४६ ॥ डाकिन्यै नम इत्यन्ते संबोध्य डाकिनीं ततः । [दुग्धान्न?त्वग्धातु]गत इत्युक्त्वा चतुःषष्टिपदं ततः ॥४७॥ लक्षकोटिपदस्यान्ते योगिनीस्वामिनीति च । सर्वसत्त्ववशं ब्रूयात् क(वि?रि)शब्द(मयं?पदं)ततः ॥४८॥

---

१ 'द्व' क पाठः । २ 'ह' क पाठ । ३ 'श' क. पाठ ।

• अँ आँ इँ ईँ उँ ऊँ ऋँ ॠँ लूँ लूँ एँ ऐँ ओँ औँ अं अँ डाँ डीँ डमलवर यूँ डाकिन्यै नमः डाकिनि त्वग्धातुगते चतुष्षष्टिलक्षकोटियोगिनी स्वामिनि सर्वसत्त्ववश- करि आज्ञा मे देहि मम विच्चे । इति स्पष्टम् ।