गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

२८० गन्धर्वतन्त्रे । कामराजाह्वये देवि क्रोधीशं शक्रसंयुतम् । मायाबिन्दुसमायुक्तं कोटिसूर्यसमप्रभम् ॥ २७ ॥ स्फुरत् त्रिकोणमध्यस्थं किरणानेकसंवृतम् । एतत्प्राणं महाभागे गुप्तं ग्रन्थे प्रकाशितम् ॥ २८ ॥ बोधिन्या बोधयेद्विद्यां संदीपन्या च दीपयेत् । तारमायारमायोगो म(नो?नु)दीपनमुच्यते ॥ २६ ॥ जीवन्या जीवयेद्विद्याममृतैरमृतं चरेत् । पृथग्विधं तु तस्यापि साधनं शृणु पार्वति ॥ ३० ॥ वाग्भवबीजरूपां तु दीपाभां तन्तुरूपिणीं । गच्छन्तीं ब्रह्ममार्गेण लिङ्गभेदक्रमेण तु ॥ ३१ ॥ विशेदकुलामृतं दिव्यं क्षीरधारोपमं द्रवत् । पीत्वाकुलामृतं देवि पुनरेव विशेत् कुलम् ॥ ३२ ॥ पुनरेवाकुलं गच्छेद् द्वादशान्ते वरानने । सहस्रारे महापद्मे वाग्भवं पूर्णचन्द्रकम् ॥ ३३ ॥ ब्रह्मग्रन्थि ततो भित्त्वा ❁सप्तषष्ट्याख्यधारया '?, । नासिकारन्ध्रमार्गेण त्वात्ममूलं प्रवेशयेत् ॥ ३४ ॥ जिह्वामापूर्य भो देवि मातृकावर्णरूपिणीम् । बहिर्गतां तु वाग्रूपां जिह्वाग्रे दीपरूपिणीम् ॥ ३५ ॥ १ 'पं' क. पाठ । २ 'विशदस्था' क पाठ । ३ 'सद्भवम्' क पाठ' । ❁ 'वह्निविषाधारद्वयमध्यवर्तिन शाक्ताख्यमाधार भित्त्वेत्यर्थः ।