गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

शास्त्राणि विविधान्यत्र संप्रोक्तानि द्विजैः सह ॥ ४७ ॥ येषां श्रवणमात्रेण पातित्यं ज्ञानिनामपि । यच्चिन्तनान्महादेवि गोतमो मुनिपुंगवः ॥ ४८ ॥ अक्षपाद इति ख्यातः प्रमत्तो मां विगर्हयन् । अनुभूय तदास्वादं मामेव शरणं ययौ ॥ ४६ ॥ तत् कृपालुरहं देवि स्वयमादिष्टवानिदम् । वैष्णवं तन्त्रमाचक्ष्व वि(ष्णुय?ष्ण्व्यं)स्तु सदा मुने ॥ ५० ॥ प्रसन्नको यदा विष्णुस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि । यदुक्तं ते मया तन्त्रं कृष्णस्य परमात्मनः ॥ ५१ ॥ अधीत्य नारदात् सर्वं सिद्धिमाप मुनिस्तदा । प्रथमं हि मयैवोक्तं शैवं पाशुपतादिकम् ॥ ५२ ॥ मच्छक्त्यावेशितैर्विप्रैः संप्रोक्तानि ततः परम् । कणादेन च संप्रोक्तं शास्त्रं वैशेषिकं महत् ॥ ५३ ॥ गोतमेन तथा न्यायं सांख्यं तु कपिलेन तु । धिषणेन तथा प्रोक्तं चार्वाकमतिगर्हितम् ॥ ५८ ॥ दैत्यानां नाशनाथाय विष्णुना बुद्धरूपिणा । बौद्धशास्त्रमसत् प्रोक्तं नग्ननीलपटादिकम् ॥ ५५ ॥ आपा(त्यं?र्थ्य) श्रुतिवाक्यानां दर्शयंल्लोकगर्हितम् । कर्मस्वरूपत्याज्यत्वमत्र वै प्रतिपाद्यते ॥ ५६ ॥ सर्वकर्मपरिभ्रष्ठांन् (वैकर्म सं?विकर्मासत् ) तदुच्यते ।

---

१ 'मया प्रोक्त' ख पाठ । २ 'वै शतै' क पाठ । ३ 'धिष' क पाठ । 'स्त्र तथा' ख पाठ । ४ 'आपत्य' ख पाठ । ६ 'तादात्म्य' ख पाठ । 'ष्ट कस्तप' ख पाठ ।