कबीरपंथी शब्दावली

(१४४)

कवीरपंथी-

भ्रातिदलनं । समीडेऽजं त्वाहं बहुजडमतिस्सर्वमुखदम् ॥ १ ॥ प्रभुं निष्ठं शोकं कठिनजनुषो मोहवहता । जनानां मृत्योश्च प्रचुर- रसुगुणं नष्टकुहकम् ॥ मनोमायादूरं सरल हृदयं भक्ति सुलभं । सतां कूर्तं प्रीतिं धूतनरतनुं मूर्तिं सदयम् ॥ २ ॥ स्वयं सिन्धुं नित्यं कलहरहितं मानप्रददं । प्रभो द्वे कंजाक्षं जलजवदनं वारि- जपदम् ॥ कृपासिन्धुं श्रीदे मुनिवरवरं निर्बलबलं । सदा शिष्यै- रुभैर्जगति बहुभिः सेवित इह ॥ ३ ॥ बुधैर्वन्धानिन्धं कुजन- पुरुषैश्चातिविमुखं । गुरुं गभातीतं प्रतिपुगभवं भक्तिसरम् ॥ महामोहं हर्तुं रविमिव भवे धर्मवपुषां । बहुग्रन्थैस्तीव्रैः परिहुत- मनस्संशयरिपुम् ॥ ४ ॥ त्रयस्तापं हन्तुं विधुमिव जनानां च सबलं । निरीहं गंभीरं सदयपुरुषस्थानपरमम् ॥ शुभासक्त्या युक्तं प्रकटयशसे सत्यसुकृतं । महातेजःपुंजं प्रसुलभपदं शुद्ध- मनसैः ॥ ५ ॥ चिदाकारं शुद्धं मुचिसुचिदुखपारखविभो।अजा- काशं शांतं किल भवजयं निर्भयपदम् ॥ महाकायं धीरं कलुष- दहनं चारुवचनं । मनश्चिंतायास्तत्तव पदगतानां च सुमते ॥ ६ ॥ परं शुद्धं धीरं स्वचित्तमहतां पादरजसो । मुद्रामेत्यं रम्यां परम- पदवीलब्धिकरणम् ॥ सुनीन्द्रं त्वं त्रातुं चरण सुगतान् वन्द्य- सकलं । समर्थः सर्वज्ञो भवजलनिधेहीनमनसः ॥ ७ ॥ स्तुति- दिव्या साध्वी भवतु महतां चित्तरमणी । सदेयं वा प्रीत्यै कलुष- दहिनी मोहदमनी ॥ कवीराख्या वाताहतकलिमलानाहिविमला । खलूत्कृष्णा रम्या जनहितकरी कण्ठमधुरा ॥ ८ ॥

नारायण छन्द ।

नमामि सर्वं लायकं, सुभक्तिं मुक्तिं दायकं । गुरुजी सन्त भायकं, सुशुद्धं ज्ञान नायकं ॥ १ ॥ निःकाम आप सुन्दरं, अकाम नाम मन्दरं । विभुं प्रकाश मासिकं, कामादि दुःखनाशिकं ॥ २ ॥