काशिका वृत्ति (आचार्य वामन एवं जयादित्य - अष्टाध्यायी सूत्र-वृत्ति सम्पूर्ण सान्वय सटीक)

॥ काशिका ॥ ६ ॥ ४ ॥ ६३१ त्त्वादेशादिर्भवति । तथा च फलिभजोरत्त्वं विधीयते । रूपाभेदे त्वादेशा- दिर्नाश्रीयेतइति शसिदह्योः प्रतिषेधवचनं ज्ञापकम् । अन्यथा हि पेचतुः पेचुः, देमतुः देमुरित्येवादीनामपि प्रकृतिजश्चरादीनामेत्त्वं न स्यात् । क्ङिती- त्येव । अहं पपच । अहं पपाठ ॥ दम्भेरत्त्वं वक्तव्यम् ॥ * ॥ देभतुः । देभुः । नलोपस्यासिद्धत्वान्न प्राप्नोति ॥ नशिमन्योरलिट्येत्वं वक्तव्यम् ॥ * ॥ अनेशम् । मेनका । अनेशमिति नशेर्लुङि पुषादित्वादङ् । मेनकेति मनेराशिशि चेति वुन् । क्षिपकादिषु प्रत्तेपादित्वं न क्रियते ॥ छन्दस्यमिपचोर्य्यलिटि एत्वं वक्तव्यम् ॥ * ॥ व्येमानम् । अमेर्विपूर्वस्य चानशि मुक् न क्रियते । लिङि पेचिरन् । पेचिरचित्येतस्य छान्दसं ह्रस्वत्वम् ॥ यजिवपोश्च ॥ * ॥ आयेजे । आवेपे । यजेर्वपेश्च लङि इटि छन्दस्यपि दृश्यते इत्यनजादेरप्याडागमः ॥ थलि च सेटि ॥ १२१ ॥ थलि च सेटि परतो ऽनादेशादेरङ्गस्य एकहल्मध्यगतस्यातः स्थाने एकार आदेशो भवति अभ्यासलोपश्च । पेचिथ । शेकिथ । सेटीति किम् । पपक्थ । थलग्रहणं विस्पष्टार्थम् । अकॢङिदर्थमेतद्वचनमित्यन्यस्येटो ऽसंभवात् । अत इत्येव । दिदेविथ । एकहल्मध्यगतस्ये