कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

५६२ कथासरित्सागर इयं कनकपुर्याख्या पुरी विद्याधरास्पदम्। चन्द्रप्रभेति चैतस्यामास्ते विद्याधरी सती ॥४०॥ तस्याश्चावामिहोद्याने जानीह्युद्यानपालिके। पुष्पोच्चयस्तदर्थोऽयमिति ते च तमूचतुः ॥४१॥ ततः सोऽप्यवदद् विप्रो युवां म कुरुतं तथा। यथाहमपि पश्यामि तां युष्मत्स्वामिनीमिह ॥४२॥ एतच्छ्रुत्वा तथेत्युक्त्वा नीतवत्यावुभे च ते। स्त्रियावन्तर्नगर्भास्तं युवानं राजमन्दिरम् ॥४३॥ सोऽपि प्राप्तस्तदद्राक्षीन्माणिक्यस्तम्भभास्वरम्। सौधमभ्रंलिहस्फोतकेतनं सम्पद्दामिव ॥४४॥ तत्रागतं च दृष्ट्वा तं सर्वः परिजनोऽब्रवीत्। गत्वा चन्द्रप्रभायास्तं मानुषागममद्भुतम् ॥४५॥ साप्यादिश्य प्रतीहारमभिसञ्चितमेव तम्। अभ्यन्तरं स्वमीकेतं विप्रं प्रावेशयत्ततः ॥४६॥ प्रविष्टः सोऽप्यपश्यत्तां तत्र नेत्रोत्सवप्रदाम्। धातुर्युवतिनिर्माणपर्याप्तिमिव रूपिणीम् ॥४७॥ सा च सद्रत्नपर्यङ्काद्दूरादुत्थाय तं स्वयम्। स्वागतेनाद्रुतवती तद्दर्शनवशीकृता ॥४८॥ उपविष्टमपृच्छाञ्च कल्याणिन् कस्त्वमीदृशः। कथं च मानुषागम्यामिमां प्राप्तो भवान्भुवम् ॥४९॥ इत्युक्तः स तया चन्द्रप्रभया सकुतूहलम्। शशंसिदेवो निजं देशं जातिं चाथ नाम च ॥५०॥ मत्पुरीङ्गनपगात्राञ्जु तां राजकन्यकाम्। यथा कनकनरेणाप्राप्तागतस्तदवदत्तत् । ५१ ॥ तद्बुद्ध्वा किमपि ध्यात्वा दीर्घं निःश्वस्य सा ततः । चन्द्रप्रभा च विजनं शशिशेखरमभाषत ॥५२॥ नूनं त्वां दर्शिनं तद्धितैषिणा सुभग! गच्छति। : अगस्त्यो गतिगन्धाढ्यो विद्याधरपतिर्भुवि ॥५३॥ : यष तस्य कनकप्रभः जाता दुहितरः प्रमात् । : उत्पन्ना चन्द्रप्रभाप्यस्मि चन्द्रगति चारु ॥५४॥