कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

४४ कथासरित्सागर तदागमनजाच्छ्रव चेटीभि सहसा भयात् । आधवत्सोऽपि निक्षिप्तो मञ्जूषायां पुरोहितः ॥५९॥ तस्य दत्वागल तानि स्नानव्याजात्प्रविश्य सः । दण्डाधिपोऽपि तत्रैव तावत्कज्जलमर्दने ॥६०॥ अन्यवद् विप्रलब्धोऽभून्नग्नस्त्यक्तकर्पटः । यावत्स पश्चिमे यामे वणिक्त्रागतोऽभवत् ॥६१॥ तद्दशनभयं दत्वा क्षिप्तो दण्डाधिपोऽप्यथ । मञ्जूषायां स चेटीभिर्दत्त च वहिर्गलंम् ॥६२॥ ते च त्रयोऽन्धतामिस्रवासाभ्यासोद्यता इव। मञ्जूषायां मिथोऽन्योय स्पृश न्तोऽपि नालपन् ॥६३॥ दत्त्वाथ दीप गेहेऽत्र वणिज त प्रवेश्य सा। उपकोशावदद्देहि समे भर्त्रार्पित धनम् ॥६४॥ तच्छ्रुत्वा शून्यमालोक्य गृह सोऽप्यवदच्छठः । उक्तं मया वदाम्येव यद् भर्त्रा स्थापित धनम् ॥६५॥ उपकोशाऽपि मञ्जूषां धावयन्ती ततोऽब्रवीत् । एतद्धिरणयगुप्तस्य वच शृणुत दवताः ॥६६॥ इत्युक्त्वा चैव निर्वाप्य दीप सोऽप्य धवद् वणिक । लिप्त स्नानापन्देन चेटीभि कज्जलत्विषरम् ॥६७॥ अथ गच्छ गता रात्रिरित्युक्त स निशाक्षये । अनिच्छन्नास्तहस्तन ताभिनिर्वासितस्तत ॥६८॥ अथ धीरन्धवसतो मषीलिप्त पद पद । मध्यमाण श्वभि प्राप लज्जमानो निज गृहम् ॥६९॥ तत्र दासजनस्यापि क्षां प्रक्षालयता मषीम्। नापावरमसम्मुग्ये स्यातु दृष्टो दिनत्रयम् ॥७ ० ॥ उपकोशाप्यथ प्रातश्चटिकानुगता गता । गुरुणामनिवेद्यव राज्ञा मन्दस्य मन्दिरम् ॥७१॥ वणिग्घिरणयगुणो म भर्त्रा न्यासीकृत धनम्। जिहीर्षतीति विज्ञप्तस्तत्र राजा तया स्वयम् ॥७२॥ १ अवचग्ने इत्याशयः ।