कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

५२ कथासरित्सागर इत्युक्त्वान्तर्हिते तस्मिन्यथागतमगामहम्। एवमापत्सहायो मे राक्षसो मित्रतां गतः ॥५४॥ इत्युक्तवानहं भूयः शकटालेन याचितः। गङ्गामदर्शयं तस्मै मूर्त्तां ध्यानादुपस्थिताम् ॥५५॥ स्तुतिभिस्तोषिता सा च मया देवी शिरोदृशा। बभूव शकटालश्च सहायः प्रणतो मयि ॥५६॥ एकदा च स मंत्री मां गुप्तस्थः सिद्धमब्रवीत्। सर्वथेनापि खेदाय किमात्मा दीयते त्वया ॥५७॥ किं न जानासि यद्राज्ञामविचाररता धियः। अचिराच्च भवेच्छुद्धिस्तथा चात्र कथां शृणु ॥५८॥ आदित्यवर्मनामात्र बभूव नृपतिः पुरा। शिववर्म्माभिधानोऽस्य मन्त्री चाभून्महामतिः ॥५९॥ राज्ञस्तस्यैकदा चका राज्ञी गर्भमधारयत्। तद्बुद्ध्वा स नृपोऽपृच्छदित्यन्तःपुररक्षिणः ॥६०॥ अपंसाय प्रविष्टस्य वर्ततेऽन्तःपुरऽथ मे। तदेषा गर्भसम्भूतिः कुतः सम्प्रति कथ्यताम् ॥६१॥ अथोचुस्ते प्रवेशोऽत्र पुंसोऽन्यस्यास्ति न प्रभो! शिववर्म्मा तु ते मन्त्री प्रविशत्यनिवारितः ॥६२॥ तच्छ्रुत्वाचिन्तयद्राजा नूनं द्रोही स एव मे। प्रकाशं च हते तस्मिन्नपवादो भवेन्मम ॥६३॥ इत्यालोच्य स च युक्त्या शिववर्माणमीश्वरः। सामन्तस्यान्तिकं शत्र्योः प्राहिणोद् भोगवर्मणः ॥६४॥ तद्वधार्थं तस्य लेखेन सन्दिद्य तदनन्तरम्। निगूढं च नृपस्तत्र सप्रहारं व्यसर्जयत् ॥६५॥ याते मन्त्रिणि सप्ताहे गते भीत्या पलायिता। सा राज्ञी रक्षिभिलंघ्या पुंसा स्त्रीरूपिणा सह ॥६६॥ आदित्यवर्मा तद्बुद्ध्वा सानुतापोऽभवत्ततः। धिङ् मया तादृशो मन्त्री घातितोऽकारणादिति ॥६७॥ अत्रान्तरं स च प्राप निकटं भोगवर्मणः। शिववर्म्मा स योगात्साङ्गमपश्यत् पूरणं ॥६८॥