कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

४८६ कथासरित्सागर तत्र वासवदत्ताया वत्सराजस्य चाग्रतः। अलङ्कारवतीमाह माता सा काञ्चनप्रभा ॥२६॥ युक्तं स्थाप्यस्त्वया भर्त्ता नेष्यन्कोपेन जातुचित्। तत्पापजो हि विरहः पुत्रि गाढानुतापकृत् ॥२७॥ ईर्ष्यावत्या मया पूर्वं युक्तं यत्स्थापितः पतिः । ततोऽद्य पश्चात्तापेन दग्धे तस्मिन् गते वनम् ॥२८॥ इत्युक्त्वा तां समाश्लिष्य बाष्परुद्धनेत्रया । काञ्चनप्रभया जग्मे समुत्पत्य निजं पुरम् ॥२९॥ ततस्तस्मिन् दिने याते प्रातः कृत्वोचिताः क्रियाः । नरवाहनदत्तोऽत्र स्थिते स्वसचिवान्विते ॥३०॥ अलङ्कारवतीपार्श्वं प्रविश्यैव विलासिनी । एकाब्रवीद् भीतभीता देवि स्त्रीं रक्ष रक्ष माम् ॥३१॥ अशोकमालाया कथा एष हि ब्राह्मणो हन्तुमागतो मां बहिःस्थितः । एतद्भयात् प्रविष्टाहं पलाय्य शरणैषिणी ॥३२॥ मा भैषीब्रूहि वृत्तान्तं कोऽस्य किं त्वां विधांसति । इति पृष्ट्वा च सा वक्तुं भूय एव प्रचक्रमे ॥३३॥ अशोकमाला नामाहमस्यामेव पुरि प्रभो । बलसेनाभिधानस्य क्षत्रियस्यात्मसम्भवा ॥३४॥ साहं कन्या सती पूर्वं स्पटकुम्भेन याचिता । हठधर्माभिधानेन विप्रेणार्थवता पितुः ॥३५॥ नाहं दुराकृतिं घोरमुत्समिच्छाम्यमुं पतिम् । दत्ता मासे गृहेऽस्येति पितरं नाहमब्रुवम् ॥३६॥ तच्छ्रुत्वाप्यकरोत्तावद्धठधर्मा गृहे पितुः । प्रायं यावदहं दत्ता तेनास्मै धमभीरुणा ॥३७॥ ततो विवाहानिच्छन्तीमप्यनीषीत् स मां द्विजः । अहं गता च तं त्यक्त्वाऽन्यं क्षत्रियपुत्रकम् ॥३८॥ सार्थमभूतोऽधर्मसन्दधौवसेनेन हठशर्मणा । तद्द्वितीयो मया सत्रकुमारो धनवाञ्छितः ॥३९॥