कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५१८ कथासरित्सागर

अष्टजन्मोपभोग्यं च पातकं तत्सदुद्वह। इत्युक्त्वा धारणां दत्त्वा देवी तस्य तिरोदधे॥२६०॥ स मर्त्यदेहं पापं च दग्ध्वा धारणया तया। जीवद्वसश्चिराच्छापमुक्तो जज्ञे गणोत्तमः॥२६१॥ देवानामध्येहो येन पापेन क्लेश ईदृशः। परस्त्रीसङ्गमोत्थेन ह्यन्येषां तेन का गतिः॥२६२॥ सावञ्च तत्र सानङ्गप्रभा हरिवरे पुरे। राज्ञो हरिवरस्यान्तः पुराणां प्राप मुख्यताम्॥२६३॥ स च राजा तदेकाग्रमनास्तस्थौ दिवानिशम्। स्वमन्त्रिणि सुमन्त्राख्ये न्यस्तराज्यमहाभरः॥२६४॥ एकदा तस्य राज्ञश्च निकटं भव्यवंशजः। आगाल्लभधरो नाम नाट्याचार्योऽत्र नूतनः॥२६५॥ स दृष्टकौशलस्तेन भूभृता वाद्यनाट्ययोः। सम्भाव्यान्तःपुरस्त्रीणां नाट्याचार्यो व्यधीयत॥२६६॥ तेनानङ्गप्रभा नृत्ते प्रकर्षं प्रापिता तथा। नृत्यन्त्यपि सपत्नीनां स्पृहणीयाऽभवद्यथा॥२६७॥ सहवासाच्च तस्याथ नृत्तशिक्षारसावपि। नाट्याचार्यस्य सानङ्गप्रभाभूदनुरागिणी॥२६८॥ तस्याश्च रूपनृत्ताभ्यामाकृष्टः स शनैरहो। नाट्याचार्योऽपि कामेन किमप्यन्यदनृत्यत्॥२६९॥ विजने चैकदामङ्गप्रभा सा नाट्यवेश्मनि। प्रसाद्य नाट्याचार्यं समुपागाद्रतलालसा॥२७०॥ सुरतान्ते च सास्रमुत्सानुरागा जगाद तम्। 'त्वया विना कृता नाहं स्थातुं शक्ष्याम्यहं क्षणम्॥२७१॥ राजा हरिवरश्चैतद्बुद्ध्वा नैव क्षमिष्यते। तदह्य यत्र गच्छावो यत्र राजा न बुध्यते॥२७२॥ अस्ति हेमहयोष्ट्रादि धनं च तव भूभृता। नाट्यतुष्टेन यद्दत्तमस्ति चाभरणं मम॥२७३॥ तत्तत्र त्वरितं यामः स्थास्यामो यत्र निर्भयाः। एतत् स तद्वशो हृष्टो नाट्याचार्योऽन्वमन्यत॥२७४॥