कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५२१ | कथासरित्सागर दिनदत्तं तद्द्रव्यं सोऽभूद्वणिगलमीभवदन् । म्लायति श्रीः कुलस्त्रीव गृहं यद्धन्यधिष्ठिते ॥३१८॥ ततः सुवर्णभूम्यास्यं द्वीप सम्भृतभाण्डकः । हिरण्यगुप्तः स वणिकप्रस्थितोऽभूद्वणिज्यया ॥३१९॥ वियोगभीत्या चादाय तामनङ्गप्रभां सह । व्रजन् पथि क्रमात्प्राप स सागरपुरं पुरम् ॥३२०॥ तत्र सागरवीराख्यो वास्तव्यो धीवराधिपः । नगरेऽम्भोघिनिकटे तस्यको मिलितोऽभवत् ॥३२१॥ तेनाब्धिजीविना साकं सोऽथ गत्वाम्बुधेस्तटम् । सहढौकितं यानपात्रमारुरोह प्रियसखः ॥३२२॥ तत्राऽऽधौ यानपात्रेण तेन यावत्प्रयाति सः । व्ययं सागरवीरण दिनानि कतिचिद्वणिक् ॥३२३॥ एवस्मिन्दिवसे तावज्ज्वलद्विद्युद्विलोचनः । उग्रः सहारम्भदः कालमेघः समागमत् ॥३२४॥ स्वरधूलचयपारेण वायुना बलिना हवम् । ततो भङ्गिरुमारभे यानपात्रं तदूर्मिषु ॥३२५॥ मुक्ताक्रन्दे परिजने मनोरथ इव स्वकं । मग्नमानं प्रवहणं कड्यायढोप्तरीयकः ॥३२६॥ वणिगिप रक्ष्णगुप्त माऽऽश्लिष्टवानङ्गप्रभामुगम् । हा प्रिय क्व त्वमित्युक्त्वा निक्षपारमानमम्बुधौ ॥३२७॥ गत्वा च धातुविशनात् काञ्चित्प्राप स द्वीपप । वणिक्प्रवहणीमग्नो नां कासमभ्यागाद् स ॥३२७॥ गाप्यनङ्गप्रभा गञ्जवा बद पश्चादावरः । गनः सागरवारेण मणिवद्याध्यरायन ॥३२८॥ ग्वयं पाप्त्य तत्र भीतामाश्वासयन् स ताम् । ण्डयमाना मयाऽल्पो बाहुभ्यां वारि निर्गताम् ॥३२९॥ शशाङ्क प्रहणं भग्नं मग्नामभ्ररसाम् । तापां प्रान्तावतोरस्य गुप्तान्भूत्तमितोऽम्बुधिः ॥३३०॥ स पाण्डु प्रहणं दन्त्वाऽनान्तिक्षिप्तः । हिरण्यगुप्तः प्राणांश्च कश्च देवात्सिरिक्षत ॥३३१॥