कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५५ कथासरित्सागर एवं यावन्न पापान्तो वृत्तस्तावन्न लभ्यते। प्रभुप्रसादो भृत्येन कृते कष्टशतैरपि॥७४॥ इत्याख्याय कथामेतां मन्त्रिमुख्यः स गोमुखः। नरवाहनदत्तं तं जगाद स्वप्रभुं पुनः॥७५॥ तदेवं जान नैतस्य नूनं कार्पटिकस्य तत्। वृत्तं पापक्षयोऽद्यापि येन नास्य प्रसीदसि॥७६॥ श्रुत्वैतद्गोमुखवचो हन्त साध्वित्युदीर्य च। तस्मै कार्पटिकाख्याय निजकार्पटिकाय सः॥७७॥ वत्सेश्वरसुतः सद्यः प्रददौ ग्रामसञ्चयम्। हस्त्यश्वं हेमकोटिं च सहस्राभरणानि च॥७८॥ तदेव राजसदृशः सोऽभूत् कार्पटिकः कृती। इत्थमे तत्परीवारे प्रभौ सर्वाफला कुतः॥७९॥ ब्राह्मणवीरस्य प्रलम्बबाहोः कथा एवं स्थितस्य तस्यात्र जातु सेवायमाययौ। नरवाहनदत्तस्य दाक्षिणात्यो युवा द्विजः॥८०॥ प्रलम्बबाहुनामा च स वीरस्तं व्यजिज्ञपत्। शौर्याकृष्टगतस्याङ्के पादौ देव समाश्रितः॥८१॥ पदानुगश्च देवस्य पदातिर्न शताम्यहम्। गजवाजिरथर्भूभौ गच्छतो माम्बरं पुनः॥८२॥ विद्याधराणां परमास्पदस्य भाविनो प्रभोः। दिनं प्रति सुवर्णार्थं दीयतां भृतये मम॥८३॥ एवमुक्तवतस्तस्मै तद्विण्णापुत्रवत्सलः। नरवाहनदत्तो द्वौ भृतिं निष्कावपाठयत्॥८४॥ ततस्तद्रूप्यं यतिभ्यं गोमृगीभ्यश्च सत्वरम्। प्रत्यहंऽर्पयित्वा गत्वा गत्वा च ददतो यथा॥८५॥ वीरवरब्राह्मण कथा आसीत् शिवपुरं नाम्ना पुरात्र नगरं महत्। तत्र शिवसुताख्या सपाट कृती पुरा॥८६॥