कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

७४६ कथासरित्सागर तन्मिन्नहं समं शुक्या शुकस्तस्यां कृतालयः । तस्मादपोढमुत्पन्नस्तस्यां दुष्कर्मयोगतः ॥४३८॥ जातस्य च मे माता शुकी सा पञ्चतां गता । तातस्तु वृद्धः पक्षांस्तः क्षिप्त्वा वर्धयति स्म माम् ॥४३९॥ निग्म्यशुकानीतमुक्तशेषफलानि च । मन्नन् मह्यं च वितरन्नथ तत्रास्त मन्पिता ॥४४०॥ एकदा तत्र सूयाग्निष्मातपोग्रार्जुननादिनी । आग्नेत्वाय समगाद् भिल्लसेना भयङ्करी ॥४४१॥ विद्रस्तकृष्णमागक्षी धूलिव्यालोसितांशुका । सम्भ्रमोद्वल्लचमरीविभ्रमत्कवरीभग ॥४४२॥ विद्रुतव्याघ्नुतवाभूत्सहसा सा महाटवी । पुल्लिन्वले विविधप्राणिपाताय धावति ॥४४३॥ वृत्तान्वटीदित शूरया दिनमागत्वभूमिपु । आगाच्छद्वरमम्यं सत्रास्त पिशितभारवं ॥४४४॥ एवस्तु वृद्धगयरन्तद्रामामान्त्यामिप । अद्वाशीत् स त गाधं सुधिवस्तमुपागतम् ॥४४५॥ आगत्य च स तत्राणू शुक्तानन्यांश्च पक्षिणः । आरूढ्यारूह्य नीडेभ्यो हत्वा हत्या भुवि क्ष्यपात् ॥४४६॥ मपायान्तं च निकटं यमविस्फुरदन्निभम् । मं दृष्ट्वा भयाल्लीनो हन पक्षांन्तरं पितुः ॥४४७॥ तावत्नाम्मरतुमाय स प्राप्यारूह्यथ पातरौ । तान्तं म पीडितग्रीवं हत्या तन्मन्वधिक्षिपत् ॥४४८॥ अयं च तातेन समं पतित्वा तस्य कण्ठने । निगल्प शष्पन्तंग भयं प्राविन शनैः ॥४४९॥ अपार्याथ भित्नात्रावमो भग्नतमाश्रयन् । श्वानन्पाग्गमानाय पातं पत्तौ निशामगात् ॥४५०॥ तत्र तातमया दृष्ट्वाऽथ नीत्वा निशामयम् । शाभूदिन्यमुनि रन्त्येष्वति भागणः ॥४५१॥ अनन्तं फालगण्डूषप प्रवृन्तमन्तम् । तृप्तं पदगम्भीरंरमग्प्रदर्शना ॥४५२॥