कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

उपेत्य पृष्ट्वा वृत्तान्तं सम्भ्रमात् सोऽपि मूषकः। पारावतपतेः पाशान् सानुगस्याच्छिनत् सुहृद् ॥७०॥ छिन्नपाशस्तमामन्त्र्य मूषकं वचनेः प्रियैः। चित्रग्रीवः समुत्पत्य ययौ सोऽनुचरैः सह ॥७१॥ अन्वागतः स काकोऽत्र लघुपाती विलोक्य तत्। बिलप्रविष्टं तद्द्वारमागत्योवाच मूषकम् ॥७२॥ लघुपातीति काकोऽहं दृष्ट्वा त्वां मित्रवत्सलम्। मित्रत्वाय वृणोमीदृग्विषदुद्धरणक्षमम् ॥७३॥ तच्छ्रुत्वाऽभ्यन्तराद्दृष्ट्वा मूषकस्तं स वायसम्। जगाद गच्छ का मैत्री भक्ष्यभक्षकयोरिति ॥७४॥ तत स वायसोऽप्यावीच्छान्तं भुक्ते मम त्वयि। तृप्तिः क्षण स्यान्मित्रं तु शश्वज्जीवितरक्षणम् ॥७५॥ इत्याद्युक्त्वा सशपथं कृत्वादश्वासं च तेन सः। निर्गतेनाकरोत्सख्यमाशुना सह वायसः ॥७६॥ स मांसपक्षीरान्नेपीदास क्षालिकजानपि। एकत्र सह भुञ्जातौ तस्थातुस्तावूभी सुखम् ॥७७॥ एकदा स च काकस्तं मित्रं मूषकमब्रवीत्। इतोऽविदूरे मित्रास्ति वनमध्यगता नदी ॥७८॥ तस्यां मन्थरको नाम कूर्माऽस्ति सुहृन्मम। तदहं यामि तत्स्थानं सुप्रापामिषभाजनम् ॥७९॥ कृच्छ्रात्प्राप्य इहाहारो नित्यं व्याधभयं च मे। इत्युक्तवन्तं तं काकं मूषकोऽपि जगाद सः ॥८०॥ : सहव तर्हि वह्स्यामो नय तत्रैव मामपि। ममाप्यस्तीह निर्वेदो यस्य सत्रव तं च ते ॥८१॥ इति वादिनमादाय चञ्च्वा तं स हिरण्यकम्। सप्रभा लघुपाती तद्ययौ वननदीतटम् ॥८२॥ मिलित्वा सह कूर्मेण तेन मन्थरेण च। कृतातिथ्येन मित्रण स तस्थौ मूषकन्वितः ॥८३॥ शशंस च कूर्माय तस्मै स्वागमकारणम्। हिरण्यकप्रवृत्तान्तप्रयुक्तं वायः शशंस च ॥८४॥