कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

८१८ कथासरित्सागर तत्र चैकस्य विप्रस्य निवासायाविशं गृहम्। स्थितं मयि स विप्रश्च वदति स्म स्वगेहिनीम् ॥९८॥ श्वसर ब्राह्मणकृते पर्वण्यद्य पचेरिति । कुडन्तं निर्धनस्यैतदित्यवोचच्च सापि तम् ॥९९॥ ततः स विप्रोऽवादीत्तां प्रिये कार्योऽपि सञ्चये। नातिसञ्चयधीः कार्या शृणु चात्र कथामिमाम् ॥१००॥ वने क्वापि कृताखेटो व्याधो यन्त्रितसायकः । प्रादाय मांसं धनुषि प्राधावत्सूकरं प्रति ॥१०१॥ तेनैव काण्डविद्धेन निहतः पोत्रिणाक्षत' । स न्यपतत् तच्चात्र दूरादंशत जम्बुकः ॥१०२॥ स सागरस्य क्षुधार्त्तोऽपि चिकीर्षुः सञ्चयाय सतः। श्रोऽभ्यापामियात् विच्छिन्नं श्वादादतिभूयसः ॥१०३॥ स्नाक्तुं प्रवृत्तं सत्तु गत्वा धनुषि यन्त्रितम्। तत्क्षणं बाष्पलग्नत्रगविद्धा ममार सः ॥१०४॥ तन्नातिसञ्चयः कार्य इति तत्र द्विजन्मना। भार्योक्ता प्रतिपर्यततिलान् प्राक्षिपदातपे ॥१०५॥ प्रविष्टायां गृहं तस्यां प्राद्य श्वा तान्दूषयत्। तथा न धूषगनान्वद्भिर्मूल्यान्निग्राह्यहीत् ॥१०६॥ तस्यै नागाभागाय लाभ वरणाय वयसम्। व्युक्त्वा पुनर्गृहं स्म प्रदाहामन्तुरोथ सः ॥१०७॥ गनित्रमग्निं शशं क्षीयतां याञ्च यः । युक्त्या निवारयाम्येनं मूषाद्यमुपदंशम् ॥१०८॥ मन्त्रणा मन्त्रिरागो स प्रहारम् गनित्राम्। ददर्श न च्छत्रग्यम्बर् दृष्ट्वा प्रादित विन्दूम् ॥१०९॥ ततस्तन गनित्रण प्रहारान्नुरोथ सः। मण्डलार्विर् योग श्रारभ गनित्र शरम् ॥११०॥ रमारूय गालभन्तर् पतायनार मति। पादल द्वार गग्य तार स पादयत्मयम् ॥१११॥ गज्जा शत शलाधनागानन्दान् परम्। ज्ज्ञा गनित्रं न च प्रहार यदि भूत्वा ॥११२॥ १ ततस्तेनैव ।