काव्यप्रकाश (आचार्य मम्मट - सम्पूर्ण १० उल्लास सटीक)

270 KĀVYAPRAKĀŚA करिहस्तेन संबाधे प्रविश्यान्तर्विलोड़िते । उपसर्पन् ध्वजः पुंसः साधनान्तर्विराजते ॥३०३॥ शमकथासु उत्तानोच्छूनमण्डूकपाटितोदरसंनिभे । क्लेदिनि स्त्रीव्रणे सक्तिरकृमेः कस्य जायते ॥३०४॥ निर्वाणवैरदहनाः प्रशमादरीणां नन्दन्तु पाण्डुतनयाः सह माधवेन। रक्तप्रसाधितभुवः क्षतविग्रहाश्च स्वस्था भवन्तु कुरुराजसुताः सभृत्याः ॥३०५॥ अत्र भाव्यमङ्गलसूचकम् ॥ Karihastena saṁbādhe praviśyāntarviloḍite Upasarpan dhvajaḥ puṁsaḥ sādhanāntarvirājate. Similarly also in conversation dealing with the quiet- istic sentiment ; e.g. ‘ Uttānochchhūnamaṇḍūkapāṭitodarasannibhe Kledini strīvraṇe saktirakṛmeḥ kasya jāyate.’ Further, in the following verse, ‘ Indecorousness ’ is regarded as an excellence, by virtue of its affording a premonition of impending calamity— ‘ Nirvāṇavairadahanāḥ prashamādarīṇāṁ Nandantu pāṇḍutanayāḥ saha mādhavena Raktaprasādhitabhuvaḥ kṣatavigrahāścha Svasthā bhavantu kururājasutāḥ sabhṛtyāḥ ’ ‘ May the sons of Pāṇḍu along with Kṛṣṇa rejoice, on having the fire of animosity extinguished by the death (or peacefulness) of enemies ! and may the sons of the Kuru-king, along with their dependants, rest at peace (or