मालविकाग्निमित्रम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

पञ्चमोऽङ्कः । १०३ कञ्चुकी—देव, अयं कुमारः नैतावता वीरविजृम्भितेन चित्तस्य नो विस्मयमादधाति । यस्याप्रधृष्यः प्रभवस्त्वमुच्चै- रग्नेरपां दग्धुरिवोरुजन्मा ॥ १७ ॥ राजा—मौद्गल्य, यज्ञसेनश्यालमुरीकृत्य मोच्यन्तां सर्वे बन्ध- नस्थाः । कञ्चुकी—यदाज्ञापयति देवः । (इति निष्क्रान्तः ।) देवी—१जयसेणे, गच्छ । इरावदिप्पमुहाणं अन्तेपुराणं पुत्तस्स वृत्तन्तं णिवेदेहि । (प्रतीहारी प्रस्थिता ।) देवी—२ऐहि दाव । प्रतीहारी—(परिवृत्य ।) ३इअ म्हि । देवी—(जनान्तिकम् ।) ४जं मए असोअदोहएणिओए मालवि- आए पडिण्णादं, तं से अदिजणं च णिवेदिअ मह वअणेण इरा- वदिं अणुणेहि । तुए अह सच्चादो णविब्भंसिदव्वेत्ति । १. जयसेने, गच्छ । इरावतीप्रमुखेभ्योऽन्तःपुरेभ्यः पुत्रस्य वृत्तान्तं निवेदय । २. एहि तावत् । ३. इयमस्मि । ४. यन्मयाशोकदोहदनियोगे मालविकायै प्रतिज्ञातम्, तदस्या अभि- जने च निवेद्य मम वचनेनेरावतीमनुनय । त्वयाहं सत्यान्न विश्रंशयितव्येति । यत्पितरमनुजातो मे वत्सकः ॥ नैतावतेति । स्पष्टोऽर्थः ॥ जयसेने गच्छ। इराव- तीप्रमुखेभ्योऽन्त पुरेभ्य पुत्रस्य वृतान्त निवेदय॥ एहि यन्मया-