मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

भ्रमविचारः 297 तं दोषवशतः भाति स्वयमिदंतया । ्यातिस्सा निरधिष्ठाना स्याद्वैभाषिकसम्मता ॥ न्ये त्वाहुर्निराकारौ बुद्धिश्चार्थश्च वस्तुतः । पि सितरक्तादिराकारो जायते ततः ॥ च रजनीचूर्णसंयोगाद्रागसंभवः । एव बाह्य आकारः गृह्यते बुद्धिशक्तितः ॥ संसर्गजाकारख्यातिवादोऽयमीरितः । द्याकारार्पिताकारख्यातिवादः पुनर्यथा ॥ प्रकाशाध्यक्षसिद्धं विज्ञानं क्षणिकं यतः । परक्षणस्पर्शितया तचु न भासते ॥ बाह्यार्थमिथ्यात्वं व्यवहाराव्यवस्थितेः । लादिसंततौ पीताद्यनुत्पत्तिप्रसङ्गतः ॥ प्रत्यक्षस्स बाह्योर्थः संप्रयोगनिरोधतः । त्रकालं कथं ग्राह्यमितिचेद्ग्राह्यतां विदुः ॥ त्वमेव युक्तिज्ञाः ज्ञानाकारार्पणक्षमम् । हेतुत्वमेवात्र ग्राह्यत्वेनोपचर्यते ॥ नार्थयोस्समुत्पादे तुल्यसामग्र्यधीनयोः । नजन्मनि च ज्ञानमुपादानमितीष्यते ॥ र्थश्च सहकारी स्यात् अर्थोत्पत्तौ विपर्ययः । हेत्वर्पिताकारः स्वात्मा प्रत्यक्षगोचरः ॥