मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

342 मानमेयरहस्यश्लोकवार्तिके

समर्थत्वासमर्थत्वविकल्पेऽतिप्रसङ्गतः । सामग्र्या एव सामर्थ्यं ततः कार्यस्य दर्शनात् । विनश्वरस्वभावेति यदुक्तं तत्र चिन्त्यताम् । जायमानस्वभावत्वे कृतं जननहेतुभिः ॥ नाजायमानभावेऽपि कर्तुं शक्यो नृशृङ्गवत् । तस्मात्स्वभावयोगेऽपि व्यवस्था सहकारिभिः ॥ 5 स एवायमिति ज्ञानं प्रत्यभिज्ञेति कीर्त्यते । यः पूर्वमासीत्कुम्भादिः सोऽस्तीदानीमपीति हि अतीतकालवानर्थः तद्बुद्धाववभासते । भूतः कालो भूततया विषयीक्रियते तथा ॥ अतीतस्येन्द्रियज्ञाने कथं विषयतेति चेत् । शतमाम्रान् बभक्षेति कथमत्र प्रतीयते ॥ अतीतैकोनशतकरसालफलगोचरा । यथा तथाऽतीतकालयोगोऽपि प्रतिभासताम् ॥ प्रतिभाससमारूढः प्रत्यभिज्ञायते यदा । तदेन्द्रियार्थसंसर्गाच्चैका धीरुपजायताम् ॥ अथवा प्रत्यभिज्ञानं गन्धवत्कुन्दबुद्धिवत् । तच्चैकं मानसं ज्ञानं पूर्वज्ञानविशेषिते ॥ अथ सन्तानमाश्रित्य क्रियते तत्समर्थनम् । न, तस्य भिन्नाभिन्नत्वविकल्पानुपपत्तितः ॥