अकथ कहानी प्रेम की (कबीर प्रेम गाथा एवं दृष्टान्त)

यथा काष्ठे मया प्रोक्तं तदग्नि सम्यग् विद्धि विभावसो तथा देवान् विभाव्येषु सम्यग् विद्धि, हे अग्ने ! मया यत् प्रोक्तं, तदग्नि सम्यक् विद्धि विभावसो ॥ विष्णो कर्माणि पश्यतेति मन्त्रे पदे, यतो विष्णोर्यानि कर्माणि वयं सर्वै र्मनुष्यैश्चेति यत्, यतः स च दृष्टवान् यतो द्रष्टापि तस्य सर्वं जगद् वृत्तं स्यात्, यतो हि सर्वं पश्यति, स एवैको जगतां कर्त्ता विद्धीति यत् तस्य सर्वं च पश्यत जनो, यतः स ब्रह्मा स विष्णु रुरुद्र इति यस्मात् सर्वस्य कर्त्ता स एवैको ब्रह्म; यस्माद् वा एतानि भूतानि जाय न्ते यत एतानि जातानि जीवन्ति, यस्मिन् लयमेष्यन्ति इति सा श्रुतिः सा ततो यद्, यस्माद् वा इदं सर्वं जगद् जातं यस्मिन् लीयते स्वेच्छा, तस्मै न नमः, ॐ वा नमः॥ हे महा बुद्धे ! यतो जगत् सर्वं तन्मयं; यतः परमेश्वरो वा जगत् सर्वं जगद् व्याप्य विद्यते सो हि सर्व जगद् व्याप्य च स्थितो विद्वांसो यत् जानन्ति, तत्र किञ्चित् न पृथग् जग, पृथगपि न पृथग् जगद् इत्यर्थे विद्वांसो यत् सर्वं हि सर्वं जगद्, यतो हि सर्वस्मिन् सर्वस्य लयः, यत्र जगद् स्थितं तद् ब्रह्मा एव; यस्माद् वा एतानि भूतानि वै जायन्ते यस्माज् जातानि जीवन्ति यस्मिन् लयमेष्यन्ति, यस्माद् वा एतानि जगन्ति सर्वाणि जाय, न्तेति सा श्रुतिः प्रोक्ता, सा यतो न जगदग्नि विद्वांसो पश्यति विद्वांसो यत् स परमात्मा सर्वं च जगद् इत्यपि सर्वैर्विद्भिर् विज्ञातव्यं, यस्माद् यद् सर्वमिदं न पृथग् जगद् इति न हि पृथग् जगद् भवति यद् ब्रह्म सत्यं जगन् मिथ्ये त्ये तद् वेदान्तानां मते यत् सर्वस्मिन् सर्वं यद् ब्रह्मा स्थितं जगतो न पृथक् पृथगपि न पृथग् जगत् स्याद्--इति वेदाः सर्वं जगद् विज्ञायते जगद् इत्येवं जगद् विज्ञेयं, यतो हि जगद् ब्रह्म न पृथग् विद्यते सर्वं जगतो हि? यतो जगद् ब्रह्म नास्ति, यतो हि जगज् जातं यद् ब्रह्मणो सकाशात् तद् जगद् भिन्नं स्याद् इत्येवं, यतो हि जगज् जातम् उत्त्पन्नं जगद् भिन्नं स्या द्धि कथं हि, यस्माद् वा इदं न पृथग् हि; यथा सुवर्ण घटितं कटकं कुण्डलादि वा सर्वं तद् घटितं वा हेममयं भवति यतो हि हेम हेम स्याद् भिन्नं तुच्छं भिन्नं भवति, तद् हेममयाद् घटिताद् हेम विद्वांसो न भिन्नं वदन्ति भिन्नं यद् हेमत्व-भेदतः सुवर्णं हि सर्वं तद् हेम भिन्नं भवति यतो वा हेमत्वं सर्वं हेम च सुवर्णं भवति तद् भिन्नं तु सुवर्णं न भवेद् हि सुवर्णं वा हि सुवर्णस्य कुण्डलादिकं यद् हेम हेमत्वेन ज्ञेयं, यत् तु हेम कुण्डल कटकं सर्वं तु हेम भवति, तद् हेमत्वाद् हेमत्वेन हि ज्ञेयं विद्वांसो हि यद् वेद व्याख्यानाद् हि विद्वांसो वदन्ति, स सर्वं हि सु-- वर्णादिशब्देन, सुवर्ण-शब्दे--नैव सर्वस्या ज्ञेयं विदुः इत्येवं विदुषो हि, यद् ब्रह्मणो भिन्नं न हि जगद् विद्यते सर्वं सु--वर्ण घटितं हि कनकं स्वर्णं भिन्नं भवति वा कथं न वा हि सुवर्णं भव ति? न हि किञ्चिद् भिन्नं भवति, न वा हेम भिन्नं सर्वं जगद् ब्रह्म भवति नित्यं निश्चलं हि, तद् ब्रह्म सर्वं जगद् इति सर्वं हि विद्वांसो वदन्ति, सर्वं जगद् ब्रह्म एव, न भिन्नं ब्रह्म जगद् इति न हि भिन्नं भवेद् जगद् हि? यस्माद् वा इदं जगद् सर्वं हि जातं जगत् सर्वं हि जीवति यतः जगद् सर्वं हि, यस्माज् जातानि जगद् हि, स जगद् एव; स सर्वं जगद् भवति किं न जगद् भव ति? तद् ब्रह्म सर्वं, यस्माद् वा इदमेव सर्वं सर्वं सर्वं हि जातं जगद् इति यस्माद् वा, तद् ब्रह्मण एव! यतो हि सर्वस्मिन् सर्वं जगद् भव ति? नहि हि सर्वं ब्रह्मणः? जगद् भव ति? जगद् सर्वं जगद् हि सर्वं हि ब्रह्मणो जातं जगद्? यस्माद्, यत् स हि सर्वं जगद् सर्वं हि भवति यतो हि जगद् हि सर्वं जगद्, स जगद् जगद् हि सर्वं हि हि हि सर्वं हि सर्वं सर्वं हि; सर्वं हि सर्वं जगद् भव, जगद् सर्वं हि, सर्वं जगद् यस्माद् हि, सर्वं हि; सर्वं सर्वं जगद् सा हि वा जगद्वाग् हि यत् सर्वं हि सर्वं जगद् जातं जगज् जातं जगद् जगद् सर्वं जगद् हि सर्वं हि हि जगद्... सा हि वाग्, सर्वं यद् जगद् सर्वं यस्माद् यद् सर्वं हि हि जगद् यतो हि सर्वं हि, सर्वं जगद् हि सर्वं सर्वं जगद् हि सर्वं सर्वं जगद् भवति हि सर्वं जगद् हि सर्वं हि हि हि सर्वं हि सर्वं हि हि सर्वं हि हि हि सर्वं हि, हि सर्वं सर्वं जगद् हि, यद् ब्रह्मणो जगद् जातं सर्वं हि जगद् हि सर्वं हि हि, 157