पृथ्वीराजविजय महाकाव्यम् (कवि जयानक - अजमेर चौहान साम्राज्य एवं सम्राट् पृथ्वीराज इतिहास)

४० पृथ्वीराजविजयमहाकाव्यम्. अयं दिनपतेरपत्यमित्यतो हेतोस्समस्तजनैवन्दनीयत्वार्थं सानुरागं (l. 7) स्थितेन सन्ध्याद्वयेन चकासच्छोभमानोऽङ्गुष्ठांशुव्याजात् ॥ ३१. मनोरपि प्रस्तुतधर्मशासन- श्शनैश्च (l. 8)रादप्यलसः कुपद्धतौ . हरीश्वरादप्यतिमित्रवत्सलो यथोचितं दण्डधरो यमादपि ॥ मनोर (l. 9)पि सकाशादारब्धधर्मव्यवहारस्तथा कुपद्धतौ कुत्सितमार्गे भूमौ मार्गे च शनेरप्यलसः सु (l. 10) ग्रीवादप्यतिशयेन मित्रप्रियः यमादपि य- थोचितदण्डः . सूर्योत्पत्या मन्वादिभ्यो भ्रातृभ्योऽति (l. 11) रेको दर्शितः ॥ ३२. यदर्थ्यते किंचन येन केन चि- त्तदस्य कर्णादपि दातुमीश्वरः . मनो दधानस्सु (l. 12) मनोरुजाक्षयं विधातुमुज्जागरमश्विनोरपि ॥ येन केनचिद्गुणिना निर्गुणेन वा यत्किंचन दे (l. 13) यमदेयं वा स याच्यते तदप्यर्थिने दातुं कर्णादप्युत्साहवान् . अश्विनोरपि सतोरश्विनाव- ना (l. 14) दृत्येत्यर्थः सुमनसां देवानां साधूनां च रुजाक्षये सावधानं मनो दधत् ॥ ३३. स योपि रेवन्तं इ (l. 15)ति प्रसिद्धिमा- नपत्यरत्नं नलिनीविलासिनः . तुरङ्गविद्याचतुरस्ततोप