समराङ्गणसूत्रधार (महाराज भोज - वास्तु, स्थापत्य एवं यंत्र शास्त्र)

द्वासप्ततित्रिशाललक्षणं नामैकविंशोऽध्यायः । ११७ द्वित्रितुर्यापञ्चमीभिः कनकं कनकावहम् । साद्याभिर्द्वित्रिषष्ठीभिः काञ्चनं काञ्चनप्रदम् ॥ २१ ॥ आद्याद्वितुर्याषष्ठीभिः स्वर्णं स्वर्णविवृद्धये । सुवर्णमाद्यात्रिचतुःषष्ठीभिः स्यात् सुवर्णदम् ॥ २२ ॥ स्याद् द्वित्रितुर्याषष्ठीभिः सन्तापं तापशान्तिकृत् । आद्याद्विपञ्चमीषष्ठ्यो यत्र तत् सारमुत्तमम् ॥ २३ ॥ चामीकरं त्रिषष्ठ्याद्यापञ्चमीभिर्गृहोत्तमम् । द्वित्रिषट्पञ्चमीभिः स्यात् तपनं नाम मन्दिरम् ॥ २४ ॥ षट्‌तुर्याद्यापञ्चमीभिस्तापनीयमुदाहृतम् । शातकुम्भं द्विषट्पञ्चचतुर्थीभिर्भवेद् गृहम् ॥ २५ ॥ हिरण्यनाभं त्रिचतुःपञ्चषष्ठीभिरीरितम् । कल्याणमाद्यात्रिचतुःपञ्चषष्ठीभिरुच्यते ॥ २६ ॥ षट्पञ्चद्वित्रितुर्याभिर्भवेद् भूषणसंज्ञितम् । आद्याद्वित्रिचतुःपञ्चषष्ठीभि भूतभूषणम्‡ ॥ २७ ॥ अथ सुक्षेत्रभेदानां लक्षणान्यभिदध्महे । यत्राद्याद्वित्रितुर्याभिस्तन्नागं नाम मन्दिरम् ॥ २८ ॥ यत्राद्याद्वित्रिपञ्चम्यस्तत् सूर्यप्रभमुच्यते । आद्याद्वितुर्यापञ्चम्यो यत्र तन्मत्तवारणम् ॥ २९ ॥ आद्यात्रितुर्यापञ्चम्यो यत्र तत् केसरीं विदुः । वासवं पञ्चमीतुर्याद्वितीयाभिस्तदुच्यते ॥ ३० ॥ षष्ठ्याद्यात्रिद्वितीयाभिरिन्द्रमन्दिरमीरितम् । आद्याद्वितुर्याषष्ठीभिर्हरिसंज्ञमुदाहृतम् ॥ ३१ ॥ आद्यात्रि¹तुर्याषष्ठीभिर्हंससंज्ञं निवेशनम् । षष्ठीद्वित्रिचतुर्थीभिः सारसं नामतो भवेत् ॥ ३२ ॥ आद्याद्विपञ्चषष्ठीभिः कथयन्तीह कुञ्जरम् । आद्यात्रिपञ्चषष्ठीभिर्विज्ञेयं तोयदं गृहम् ॥ ३३ ॥ १ द. °द्वि° । ‡ लक्ष्ये तु भूतिभूषणमिति पठ्यते ।