समराङ्गणसूत्रधार (महाराज भोज - वास्तु, स्थापत्य एवं यंत्र शास्त्र)

भूमिजप्रासादलक्षणं नाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः । १२७ स्थानेषु शूरशेना + पुरोरेखात्रयं भवेत् । शुकनासां च घण्टां च स्कन्धं शिखरमेव च ॥ १९१ ॥ कूटा + स्तम्भिका कुम्भं पूर्ववत् परिकल्पयेत् । य इमं कारयेद् धन्यः प्रासादं मण्डनं भुवः ॥ १९२ ॥ विद्याधराधिपः श्रीमान् स भवेन्नात्र संशयः । भुङ्क्ते च विविधान् भोगान् सुरस्त्रीभिश्च सेव्यते ॥ १९३ ॥ गन्धमादनप्रासादः ॥ उदयस्य विभेदेन रेखा याः पञ्चविंशतिः । लतिनागरभौमानां ताः कथ्यन्ते यथागमम् ॥ १९४ ॥ लतिनां (स्याद्द्वारंगंतो ?) नागराणां तु कूटकः । भूमिजानां विधातव्या२ (माथायाः ?) पुरतो भुवः ॥ १९५ ॥ शिखरं व्यासकर्णाभ्यां तुल्यं स्यादधमोत्तमम् । भाजनीयं३चतुर्युक्तविंशत्यादनन्तरम् (?) ॥ १९६ ॥ ++++++ भौगरेखास्तावत्य ईरिताः । संख्यां सा( ?) शोभना भद्रा सुरूपा सुमनोरमा ॥ १९७ ॥ शुभा चैव तथा शान्ता कावेरी च सरस्वती । लोका च करवीरा च कुमुदा पद्मिनी तथा ॥ १९८ ॥ कर्नका विकटा दैवरम्या च रमणी तथा । वसुन्धरा तथा हंसी विशाखा नन्दिनीति च ॥ १९९ ॥ जया च विजया चैव सुमुखा च प्रयानता । इत्येताः कीर्तिता रेखाः १०++ या पञ्चविंशतिः ॥ २०० ॥ रेखा एताः ११ (?) ॥ एताः शुभफलाः सर्वाः कर्तुः कारयितुस्तथा । चतुरश्रचतुष्कमेवमुक्तं वृत्ताः सप्त च भूमिजा इमे १२(?) ॥ २०१ ॥ इति महाराजाधिराजपरमेश्वरश्रीभोजदेवविरचिते समराङ्गणसूत्रधारनाम्नि वास्तुशास्त्रे भूमिजैप्रासादाध्यायो नाम पञ्चषष्टितमो १४ऽध्यायः ॥ १ द. गं । २ द. व्यं । ३ द. यं । ४ द. त्या भाजिनंतरं । ५ द. ना । ६ द. सख्या । ७ द. स्व । ८ द. नी । ९ द. दै । १० द. संख्य । ११ द. प्रतौ नास्ति । १२ द. मी । १३ द. जाः । १४ द. मः ।