सार्थ तुकाराम गाथा (मराठी अभंग व भावार्थ)

५५८ सार्थ तुकारामगाथा अभंग अभंग क्रमांक अभंग त्याग तव मज न वजता केला ८२२ देव माझा जरी त्याचे मुख नाही आलें अनुभवा २९ देव होईजेत दयेचे संगती त्यानी घणीवरी सग केला हरीसवे २०६ देव होसी तरी आणिकात र्वां त्रैलोक्य पाळिता उबगला नाही ५०२ देवा ऐसा शिष्य देई देवाचे म्हणोनि देवी अनादर थ देवाच्या प्रसादें करा रे भोजन देवाच्या सवंगें विश्वचि सोयर थोडें आहे थोडें आहे ११० देवा तू आमचा कृपाळ थोडें परी निर ५७८ देवा तूं कृपाकरुणासिंधु देवा मी चांडाळ चांडाळ द देवासी अवतार भक्तासी संसार देवी देव जाग भोग सरला दंभें कीर्ति पोट भरे मानी जन ८५९ देथे जीव घाला दया तिचे नाव भूतांचे पाळण २६४ देश येण नव्हे माझा दर्पणासी नखटें लाजे ८३५ देहबुद्धि वसे लोभ जया चित्ती दर्शनाची आस ८५५ देहभाव आम्ही राहिलो ठेवूनि दाता नारायणा ३२१ देह हा सादर पाहावा निश्चित दानें काप हात ८४ दोन्ही टिपरी एकचि नाद दास जाला हरिदासाचा ११२२ दोन्ही हात ठेवुनि कटी दासा पाठ दोरे राम ११५८ दोष पळती कीर्तन दास्य करी दासाचे ६५२ द्या जी आम्हा काही सागा जी दिनरजनी हाचि धंदा ८८२ द्याल माळ जरी पडेन मी पाया दिवटचा वातें लावुनि झाणे २६९ द्रव्य असता धर्म न करी दीनानाथा तुझी ब्रिंदें चराचर ५४४ द्रव्याचा तो आम्ही धरितो विटाळ दीप घेऊनिया धुंडिती अंधार ५६३ द्रव्याचिये माग बळिवाळाचा दीप न दळे अंधारा ८८० द्वारकेच येण आठ याचि ठाया दुःख वाटे ऐसी ऐका नये गोष्टी ८१३ दुःखाचे डोंगर लागती सोसावे ९११ ध दुजा ऐसा कोण बळी आहे आता १३ दुजे रूडे तरी ४५ धणी न पुरे गुण गाता दुध दही ताक पशूचे पाळण ११४० धना गुंतले चित्त माझें मुरारी दुर्जनांची मधी विठोठेचिया परी ११७ धनी ज्या पाइवा मानितो आपण दुर्जनांसि करी साहे ६६ धन्य आजि दिन दुबळ हे अवध जन ५८९ धन्य काळ संत भेटी दळू ते उपमा ८५४ धन्य त गोधन बांवळी वाटिका देखत जालो भुटा कोरा ११६९ धन्य ते संसारी देखत होता आधी मार्ग पुढें ४२५ धन्य त्या गोळणी इंद्राच्या पूजनी देखिलासि माझी खाता २३२ धन्य दह गाव पुण्य भूमि ठाव देखीचा दिमाख शिकोनिया दावी ९०१ धय भांवगीळ देखोनि पुराणिवागची दाढी ११६ धरिला पाल्य न सोडी माझा येथे दखोनिया तुझ्या रूपाचा आकार ५३५ धर्म रक्षावया साठी देखोनि हरखली बळ ७७ धर्माची तू मूर्ति दती घेती परज गली १२९ धाई अंतरंच्या सुखें दव आड जाला ३५४ धाकुटघाच मुखी घास घाली माता देव घ्या कोणी देव घ्या मोजी १००९ घाले मग पोट