श्रीमद्भागवत महापुराण

तरह बड़ी सावधानीसे मेरी सम्मति पूछा करते थे, प्रभो! आपकी वह लीला मेरे मनको मोहित-सा कर देती है ॥१७॥ ज्ञानं परं स्वात्मरहःप्रकाशं प्रोवाच कस्मै भगवान् समग्रम् । अपि क्षमं नो ग्रहणाय भर्त- र्वदाञ्जसा यद् वृजिनं तरेम ॥१८ इत्यावेदितहृदायं मह्यं स भगवान् परः । आदिदेशारविन्दाक्ष आत्मनः परमां स्थितिम् ॥१९ स एवमाराधितपादतीर्था- दधीततत्त्वात्मविबोधमार्गः । प्रणम्य पादौ परिवृत्य देव- मिहागतोऽहं विरहातुरात्मा ॥२० सोऽहं तद्दर्शनाह्लादवियोगार्तियुतः प्रभो । गमिष्ये दयितं तस्य बदर्याश्रममण्डलम् ॥२१ यत्र नारायणो देवो नरश्च भगवानृषिः । मृदु तीव्रं तपो दीर्घं तेपाते लोकभावनौ ॥२२

                श्रीशुक उवाच

    इत्युद्धवादुपाकर्ण्य सुहृदां दुःसहं वधम् ।
    ज्ञानेनाशमयत्क्षत्ता शोकमत्पतितं बुधः ॥२३
    स तं महाभागवतं व्रजन्तं कौरवर्षभः ।
    विश्रम्भादभ्यधत्तेदं मुख्यं कृष्णपरिग्रहे ॥२४

                विदुर उवाच

    ज्ञानं परं स्वात्मरहःप्रकाशं
        यदाह योगेश्वर ईश्वरस्ते ।
    वक्तुं भवान्नोऽर्हति यद्धि विष्णो-
        र्भृत्याः स्वभृत्यार्थकृतश्चरन्ति ॥२५

                उद्धव उवाच

******ebook converter DEMO Watermarks*******