श्रीमद्भगवद्गीतारहस्य अथवा कर्मयोगशास्त्र (लोकमान्य बाल गंगाधर तिलक)

। अथ समर्पणम् । श्रीगीतार्थः क गंभीरः व्याख्यातः कविभिः पुरा । आचार्यैर्यश्च बहुधा क मेऽल्पांधिषया मतिः ॥ तथापि चापलादस्मि वक्तुं तं पुनरुद्यतः । शास्त्रार्थान् संमुखीकृत्य प्रयत्नान् नव्यैः सहोचितैः ॥ तमार्याः श्रोतुमर्हन्ति कार्याकार्य-दिदृक्षवः । एवं विज्ञाप्य सुजनान् कालिदासाक्षरैः प्रियैः ॥ बालो गंगाधरश्चाऽहं तिलकान्वयजो द्विजः । महाराष्ट्रे पुण्यपुरे वसन् शांडिल्यगोत्रभृत् ॥ शाके मुन्यग्निवसुभू-संमिते शालिवाहने । अनुसृत्य सतां मार्गं स्मरंश्चापि वचो* हरेः ॥ समर्पये ग्रंथमिमं श्रीशाय जनतात्मने । अनेन प्रीयतां देवो भगवान् पुरुषः परः ॥ * यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् । यत्तपस्यसि कौंतेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ — गीता ९.२७