तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके १६ अनुवाकः। ५२८

अथ षोडशोऽनुवाकः ।

पू॒ष्णो॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णो शर॑से॒ स्वाहा॑ । पू॒ष्णो प्र॑प॒थ्याय॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णो न॒रन्धि॑षाय॒ स्वाहा॑ । पू॒ष्णोऽहृ॑णये॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णो न॒रुणाय॒ स्वाहा॑ । पू॒ष्णो सांके॒ताय॒ स्वाहा॑ ॥
अनु० १६ ॥

---

• वाचे सरस्वत्यै स्वाहा" इति । 'वाक्'शब्देन वक्तव्यशब्दमा-
त्रत्वशङ्कां वारयितुं देवतावाचकस्य सरस्वतीशब्दस्य प्रयोगः ॥
इति सायणाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजु-
रारण्यके चतुर्थप्रपाठके पञ्चदशोऽनुवाकः ॥ १५ ॥

---

अथ षोडशोऽनुवाकः ।

अनुवाकान्तरमाह । "पूष्णो स्वाहा पूष्णे शरसे स्वाहा ।
• पूष्णो साकेताय स्वाहा" इति । पोषको देवः 'पूषा', स
एव विशेषणभेदाद्भिद्यते । 'शरसे' शत्रूणां हिंसकाय, 'प्रप-
ध्याय' प्रकृष्टस्वर्गमार्गहिताय, नरान् मनुष्यान्, धिनोति
प्रीणयतीति 'नरन्धिषः', तस्मै । 'अहृणिः' रञ्जनेन दीप्य-
मानः, तस्मै । नृनय इति धातोर्नरुपणशब्दः प्राणिनां स्वस्व-
मार्गेषु नेता 'नरूणः', तस्मै । आसमन्तात् ज्ञानमाकेतः तेन
सह वर्त्तत इति 'साकेतः', तस्मै ॥
इति सायणाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा-
रण्यके चतुर्थप्रपाठके षोडशोऽनुवाकः ॥ १६ ॥

3 U 2