तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

५६२ तैत्तिरीये आरण्यके

चि॒रतं॑ इ॒माँल्लो॒कानैति॑ । यद्द॑श॒मेऽह॑न् प्रवॄ॒ज्यतै॑ । वरु॑णो भू॒त्वा वि॒राज॑मेति ॥ २ ॥ यदै॑काद॒शेऽह॑न् प्रवॄ॒ज्यतै॑ । इन्द्रो॑ भू॒त्वा त्रि॒ष्टुभ॑- मेति॑ । यद्द्वा॑द॒शेऽह॑न् प्रवॄ॒ज्यतै॑ । सोमो॑ भू॒त्वा सू॒त्यामैति॑^(१) । ^(२)यत्पु॒रस्ता॑दुपसदां॑ प्रवॄ॒ज्यतै॑ । तस्मा॑दितः परा॑ङ्ङ॒मूँल्लो॒काग्ँ स्तप॑न्नेति । यदु॑प॒रिष्टा॑- दुपसदां॑ प्रवॄ॒ज्यतै॑ । तस्मा॑दमुतोऽर्वा॒ङि॒मांल्लो॒काग्ँ स्त- प॑न्नेति^(१) । ^(२)य ए॒वं वेद॑ । एव तप॑ति^(३) ॥ ३ ॥

नक्ष॑त्राण्येति(१), वि॒राज॑मेति(२), तप॑ति(३), ॥

अनु० ॥ १२ ॥

^(१)दे॒वा वै स॒त्रम्(१), सा॒वि॒त्रं(२), परि॑श्रिते॒(३), ब्रह्म॑न्प्रच॑रिष्यामः(४), अ॒ग्निष्ट्वा(५), शिरो॑०ग्री॒वा(६), दे॒वस्य॑०र॒शनां॑(७), विश्वा॒ आशा॑(८), घ॒र्म या ते॑(९), प्र॒जाप॑तिः०शु॒क्रं(१०), प्र॒जाप॑तिः सम्भ्रि॒यमा॑णः(११), स॒वि॒ता(१२), द्वाद॑श ॥ १२ ॥

दे॒वा वै स॒त्रम्, स ख॑दि॒रः, परि॑श्रिते, अ॒भिपूर्वं॑, अ॒द्यो रक्ष॑साम्, ग्रै॒ष्मोवे॑व, ब्रह्म॒ वै दे॒वानां॑, अ॒श्विना॑

---

२ एतन्मन्त्रस्य भाष्यं ५८८ पृष्ठे द्रष्टव्यं।
३ ,, ,, ५८८ ,,