तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७६४ तैत्तिरीये आरण्यके

त्याय॑ च दि॒वे च मह॑ते च॒ स्वाहा॑. भूर्भुवः॒ सुव॑श्च॒न्द्र- म॑से च॒ नक्ष॑त्रेभ्यश्च दि॒ग्भ्यश्च॒ मह॑ते च॒ स्वाहा॒ नमो॑ दे॒- वेभ्यः॑ स्व॒धा पि॒तृभ्यो॒ भूर्भुवः॒ सुव॑र्म॒हरोम्(१) ॥ अनु० ४ ॥

---

अथ पञ्चमोऽनुवाकः ।

^(१)पाहि नो अग्न एन॑से॒ स्वाहा॑ । पाहि नो विश्व-

---

गर्भाय, 'च'कारैस्तत्तद्देवतानां सेवका देवाः परिगृह्यन्ते । ते- भ्योऽपि स्वाहुतमित्युक्तं भवति । 'महरोम्' पूजां प्राप्नवानि ॥

इति सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरार- ण्यके दशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां याज्ञिक्या- मुपनिषदि चतुर्थोऽनुवाकः ॥

---

अथ पञ्चमोऽनुवाकः ।

पूर्वत्र भूरग्नये इत्यनुवाके सर्वसाधारणाः पापक्षयार्था होम- मन्त्रा उक्ताः । अथ प्रतिबन्धनिवारणेन मुमुक्षोर्ज्ञानप्राप्त्यर्था होममन्त्रा उच्यन्ते । ^(१)“पाहि नो अग्ने ० शतक्रतो स्वाहा”^(१) इति । हे ‘अग्ने’, ‘नः’ अस्मान्, ‘एनसः’ ज्ञानप्रतिबन्धकात् पापात्, ‘पाहि’ रक्ष । तुभ्यमिदं स्वाहुतमस्तु । ‘नः’ अस्माकं, ‘विश्व- वेदसे’ कृत्स्नतत्त्वज्ञानसिद्ध्यर्थं, ‘पाहि’ तत्साधनसम्पादनेन पालय, तदर्थं तुभ्यं इदं स्वाहुतमस्तु । विशेषेण भानं दीप्तिः विभा सैव वसु धनं यस्याग्नेः सोऽयं विभावसुः । हे ‘विभावसो’, ‘यज्ञं’