तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक १७५ प्रथमाह्निकम्। २०७ मातारमधरीकुर्वन् स्वां विभूतिं प्रदर्शयन् ॥१७५॥ आस्ते हृदयनैर्मल्या- तिशये तारतम्यतः ॥ विज्ञेयं – चिन्मात्राख्यं पारमार्थिकं रूपं, माता – सकलकरणग्रामप्रसवनिमित्तत्वाद् बुद्धिः, सैव चिच्छायासंक्रान्तिसहिष्णुत्वाद् दर्पणः, तत्र प्रति- बिम्बितं गृहीतात्मग्रहं परिमितं प्रमातारम् अधरी- कुर्वत् – बुद्ध्यादौ आत्माभिनिवेशनं गुणीभावमापा- दयत् । एवं तरतमभावेन अनन्यसाधारणां विभूतिं – बोधात्मताप्रधानतां रचयत्, समनन्तरोक्तयुक्त्या विकल्पोपारोहमन्तरेण अनन्यापेक्षित्वात् झटिति 'सैषा सारतया प्रोक्ता हृदयं परमेष्ठिनः।' इत्याद्युक्तेः हृदयं – विमर्शः, तस्य नैर्मल्यम् – अन- न्योन्मुखत्वादपरिम्लानत्वं, तस्य अतिशयः – परा पं० ५ ख० पु० चिन्मात्रात्म पारमार्थिकेति पाठः । पं० ६ ख० पु० आत्माभिनिवेशमिति पाठः । पं० १२ क० पु० नन्यापेक्षत्वादिति पाठः । पं० १४ क० ग० पु० हृदयं विसर्ग इति पाठः ।