तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

२६६ श्रीतन्त्रालोकः । तत्र संशयितेऽर्थे प्रश्नः प्रवर्तते, इति तन्निर्णयान- न्तरं निर्णेतव्यः प्रश्नः, इति प्राप्तावसरं तत्सतत्त्वमेव वक्तुमाह तथानुद्घाटिताकार- भावप्रसरवर्त्मना । प्रसरन्ती स्वसंवित्तिः प्रष्ट्री शिष्यात्मतां गता ॥२५३॥ इह अद्वयनये 'परमार्थसती संविदेव सर्वम्' इति प्रष्टृप्रतिवक्तृरूपगुरुशिष्याद्यात्मनो भेदस्य तावदनु- पपत्तिः इति । तथा पूर्वोक्तेन प्रकारेण अनुद्घाटि- ताकारः - सर्वभावनिर्भरत्वात् संविदेकरूपो, योऽसौ भावः - पारमार्थिकं पूर्णस्वभावं वस्तु, तस्य यः प्रसरः - पश्यन्त्यादिदशाक्रमेण अवरोहः, तदेव वर्त्म, तेन प्रसरन्ती - वैखर्यादिरूपतामासादयन्ती, स्वसंविदेव, संकुचिता, प्रमात्रात्मशिष्यभूमिकाम् अवभासयन्ती 'प्रष्ट्री' इत्युच्यते इत्यर्थः ॥२५३॥ कुत्र कथं चास्याः प्रष्टृत्वम् ? इत्याह पं० १३ क० पु० क्रमेण नावरोह इति पाठः ।