तन्त्रालोक (प्रथम भाग - जयरथ विवृति सहित)

श्लोक ३१ ] द्वितीयमाह्निकम् । २५ शमानत्वलक्षणाभ्याम्, ननु यद्येवं तर्हि सदसदात्म- करूषद्वयोत्तीर्णः स्यात् ? इत्याशंक्याह ‘न द्वयेत्यादि’ भावाभावावभासकालेऽपि स एव हि परमवभासते, इति कथं सदसद्भ्यामप्युज्झितः स्यात् ? अत आह ‘सर्वात्मना हि भात्येष’ इति, — एवमेतत्परप्रमात्रे- कात्म भवत्येव अन्यथा ह्यनवच्छिन्नरूपत्वात्कदाचि- दपि विकल्पतां न यायात् इति तात्पर्यार्थः, यदुक्तम् ‘सतोऽवश्यं परमसत्सत्त्व तस्मात्परं विभो । त्वं चासतः सतश्चान्यस्तेनासि सद्सन्मयः ॥’ इति । तथा ‘न शान्तमुदितं वापि तव रूपं न मध्यमम् । रूपं रूपं तव हरे यन्न केनचिदुच्यते ॥’ इति, अतश्च केन तावत्कल्पितेन रूपेण एत- दुच्यते इति न जानीमः, इयं हि दशा विकल्पोपहत- बुद्धीनां मायाप्रमातृणां दुर्विज्ञेया — यथोक्तयुक्त्या ज्ञातुमशक्यैवेत्यर्थः, साक्षात्कृतपरमात्मतत्त्वानामामवि- पं० ५ क० पु० परप्रमाणको भवतीति पाठः । पं० १४ क० पु० केन तावत्क्रियते केनेति पाठः । ४