उपदेशसाहस्री (आदि शङ्कराचार्य - गद्य व पद्य भाग)

22 A THOUSAND TEACHINGS कथं तद्विलक्षणः अनेकसंसारधर्मसंयुक्तः परमात्मानमात्मत्वेन च मां संसारिणं परमात्मत्वेन अग्निमिव शीतत्वेन प्रतिपद्येयम् ? संसारी च सन् सर्वाभ्युदयनिःश्रेयससाधने अधिकृतः अभ्यु- दयनिःश्रेयससाधनानि कर्माणि तत्साधनानि च यज्ञोपवीतादीनि कथं परित्यजेयमिति ॥ ३३ ॥ 33. If he says, “ The pain due to burns or cuts in the body and the misery caused by hunger and the like, Sir, are distinctly perceived to be in me. The supreme Self is known in all the Srutis and the Smritis to be ‘ free $^{1}$ from sin, old age, death, grief, hunger, thirst, etc., and devoid of smell and taste ’. How can I who am different from Him and possess so many phenomenal attributes possibly accept the supreme Self as myself and myself, a transmigratory being, as the supreme Self ? I may them very well admit that fire is cool ! Why should I, a man of the world entitled to accomplish all prosperity in this world and in the next and realize the supreme end of life, i.e., liberation, give up the actions producing those results and yajnopavîta etc., their accessories ? ” तं प्रति ब्रूयात्—यदवोचो दह्यमाने छिद्यमाने वा देहे प्रत्यक्षा वेदनोपलभ्यते ममेति तदसत् । कस्मात् ? दह्यमाने छिद्यमान इव वृक्षे उपलब्धुरुपलभ्यमाने कर्मणि शरीरे दाहच्छेदवेदनाया उप- लभ्यमानत्वात् दाहादिसमानाश्रयैव वेदना । यत्र हि दाहः छेदो वा क्रियते तत्रैव व्यपदिशति दाहादिवेदनां लोकः, न वेदनां दाहाद्युपलब्धरीति । कथं ? क ते वेदनेति पृष्टः शिरसि $^{1}$ Chh. U., 8. 7. 1.