उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

तृतीयोऽध्यायः । ६९ सहस्रवर्षपरिमितायुष्मानपि एकैकस्य शास्त्रस्य अन्त॑ पारं भावनिश्चयं वा नाधिगच्छति; किमुत वक्तव्यम् स- र्वाणि शास्त्राणि नाधिगच्छतीति भावः ॥ ३ ॥ तर्हि सर्वमपि विहाय अधिगन्तव्यं वा किमित्याश- ङ्क्याह— विज्ञेयोऽक्षरसन्मात्रं जीवितं चापि चञ्चलम् । विहाय शास्त्रजालानि यत्सत्यं तदुपास्यताम् ॥ ४ ॥ अक्षरसन्मात्रं नाशरहितसत्तामात्रात्मक आत्मा विज्ञेयः । तत्र च वैराग्यार्थं जीवितमपि चञ्चलमिति विज्ञेयम् , ‘चर- मश्वासवेलायां यत्कृत्यं तत्सद्य कुरु’ इति न्यायात् । तस्मा- च्छास्त्रजालानि विहाय यत्सत्यं तदेवोपास्यतामिति ॥ इन्द्रियजये वैराग्यं स्वत एव जायत इत्याह— पृथिव्यां यानि भूतानि जिह्वोपस्थनिमित्तकम् । जिह्वोपस्थपरित्यागे पृथिव्यां किं प्रयोजनम् ॥ ५ ॥