विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

१०४ विक्रमोर्वशीये गोरोअणकुङ्कुमवण्णा चक्क मणइ मह । महुबामर फीरन्ती पणिभा ण दिट्ठी उइ ॥ ३६ ॥ (पदान्तरेणोपसृत्य अनुबध्या स्थिता ।) रथाङ्ग नाम नियतो रथाङ्गश्रोणिविम्बया । अयं त्वां पृच्छति रथी मनोरथशतैर्हृतः ॥ ३७ ॥ कथं कः क इत्याह । मा तावत् । न खलु विदितोऽहमस्य । सूर्याचन्द्रमसौ यस्य मातामहपितामहौ । स्वयं वृतः पतिर्द्वाभ्यामुरवश्या च भुवा च यः ॥ ३८ ॥ कथं तूष्णीं स्थितः । भवतु । उपालभे तावदेनम् । (गत्वा शं ०ए ० ) तनुक तावदासाणुमानीरे वर्णिउर् । पुन्र । सरसि मन्जिरतनाडि हरमाश्रतनिसहा ननु सव्वग्गी दरे मत्ता विशोरि समुगुतः । इति च भवन्ता सावप्रणामवस्थितगीरिन्ता मवि च विपुह भाव काय नहतिरागध्रुव ॥ ३९ ॥

• • चन इमाउ चक मण मइ । मधुवन * * * * ण दिट्ठा ।
• • • • • • • • — इतो श्लोको विश्वरूप
• • • • • • • । नाक्षत्रमपि । यद्
• • • • • • • • । ग्याङ्घ्रिः । अन्यत्रै

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---