विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

प्रथमोऽङ्कः । १५ एस कञ्चिदुब्बिद्धणो व्व अत्तणो सदिसं सोहग्गं वहो दीसदि । ० एसो अस्सिदो पडिणिउत्तिस्सदि त्ति तक्केमि । ( इति सूतोऽभिहितमवधार्य स्थितः । ) ( ततः प्रविशति रथेन राजा सूतश्च । मदनावस्थोर्वशी चित्रलेखा तन्निगूढमवलोकयन्तौ च । ) चित्रलेखा—सहि, समस्सस समस्सस । राजा—सुन्दरि, समाश्वसिहि । गतं भयं भीरु सुरारिसम्भवं त्रिलोकरक्षी महिमा हि वज्रिणः । तदेतदुन्मीलय चक्षुरायतं निवारिता मारुतेनेव पङ्कजम् ॥ ६ ॥ चित्रलेखा—अम्महे, कहं उस्ससिदमत्तमाविदीविदन्ती अज्ज वि एसा सण्णं ण पडिवज्जदि । राजा—बलवदत्र तं गात्री परित्रस्ता । तथा हि । न दारुयुगदण्डेन सुरम्या गृह्यते हृदयकम्पः । कुचपृष्ठगता मध्यं परिणाहवती पयोधरयोः ॥ ७ ॥ एष साम्प्रतं यथा दृश्यत । पश्चाद्गत्य प्रतिनिर्वर्तिष्यत इति तर्कयामि ॥ १ नहि समाधौ समार्था । २ मे अयं । भयम् सुरारिसम्भवम् भयेनायता चक्षुर्न न भ ० ४ ० ५ ० ६ ० । दर्शयत ०तो दर्शित ७ ० १५ ० २ इवेति वज्रम् भीरु चित्रलेखा ? । ५ । । ५ । । गतमिति । दु० ॥ । १५ ० ४ ० मर्था । ३ विवस्वी । १५ ० १८ । निवारिता व्यावृता नौरिव भारथ । सम्प्रत्यस्याः । ८ ४ यस्य कविकमनीयमुरोजयोर्विषे ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ० ०