विक्रमोर्वशीयम् (महाकवि कालिदास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

७४ विक्रमोर्वशीये चित्रलेखा—अत्थि अवरं मुह मन्तियु दे । देवी—अज्जउत्त पुरोकिदुअ को वि वदविसेसो मए संपादि- दव्वो । ता मुहुत्तं उवरोहो सहीअदु । राजा—मा मैवम् । अनुग्रहः खलु, नोपरोधः । विदूषकः—ईरिसो ण सोत्थिवाअणएहिं दे बहुसो उवरोधो होदु । राजा—किं नामधेयमेतद्देव्या व्रतम् । (देवी निपुणिकामवलोकयति ।) निपुणिका—भट्टा, पिअप्पसाअणं णाम । राजा—(देवीं विलोक्य ।) यद्येवम् अनेन कल्याणि मृणालकोमलं व्रतेन गात्रं ग्लपयस्यकारणम् । प्रसादमाकाङ्क्षति यस्त्वयोत्सुकः स किं त्वया दासजनः प्रसाद्यते ॥ १३ ॥ उर्वशी—(सवैलक्ष्यस्मितम् ।) मेहंतो खु एदस्स इमस्सिं बहुमाणो। १ अस्त्यपरं मुखं मन्त्रयितुं ते । २ आर्यपुत्रं पुरस्कृत्य कोऽपि व्रतविशेषो मया संपादयितव्यः । तन्मुहूर्तं मुपरोधः सह्यताम् । ३ ईदृशो ननु स्वस्तिवाचनैस्तव बहुश उपरोधो भवतु । ४ ।। प्रियप्रसादनं नाम । ५ महा-न्खल्वस्यैतस्यां बहुमानः । षीति नोग्रसिन्ध्वा ॥ चित्रलेखा । अस्ति अपरं मुख मन्त्रयितु ते ॥ देवी । आर्यपुत्रं पुरस्कृत्य कोऽपि व्रतविशेषो मया संपादयितव्य । तन्मुहूर्त्तमुपरोधः सह्य ताम् ॥ विदूषक । ईदृशो ननु स्वस्तिवाचनकरव बहुश उपरोधो भवतु ॥ निपु णिका । भर्त्ता प्रियप्रसादनं नाम ॥ अनेनेति । गात्रं शरीरम् । ग्लपयस्य यङ्गादिविभागडण्डदेईको इतिमिधनोदद । ग्लपयति पीडयति । उत्सुतः उ त्कण्ठितः ॥ १३ ॥ उर्वशी । महा-न्खल्वस्यैतस्यां बहुमानः ॥ चित्रलेखा ।